Minik Bahçıvan Sedef’in Hikayesi

Hikayenin Özeti: Minik Sedef, bahçesindeki bitkilerin suya olan ihtiyacını gözlemleyerek bitkilerin sağlıklı gelişimi için sulamanın önemini öğrenir.

Bir zamanlar, kasabanın birinde, bahçesi olan sevimli bir evde yaşayan aile varmış. Bu aile, bahçe işleriyle uğraşmayı çok seviyormuş. Anne, sürekli bahçeye sebze dikiyor, baba da günlük bakımlarını yapıyormuş. Bahçesi rengarenk çiçekler, minik sebzeler ve yemyeşil bitkilerle doluymuş. Kızları Sedef de meraklı ve doğayı çok seven bir çocukmuş. Her sabah güneş ışığıyla birlikte bahçeye koşar, bitkilerin nasıl büyüdüğünü gözlemlermiş.

Günlerden bir gün anne, erkenden uyanmış, bahçeye çıkmış, çiçekleri, ekinleri sulamış. Balkonu temizlerken Sedef uyanmış ve annesinin yanına gitmiş. Sedef “Günaydın anneciğim” demiş. Annesi de “Günaydın güzel kızım” diyerek cevap vermiş. Sedef’in gözü birden çiçeklere takılmış “Anne bugün çiçekleri ben sulayabilir miyim?” diye sormuş. Annesi “Ben sabahtan çiçekleri suladım kızım. Ama sana yeni bir görev verebilirim. Sedef çok heyecanlanmış “Ne görevi anne?” diye heyecanla sormuş. Annesi “Bitkilerin suya olan ihtiyacını gözlemlemeni istiyorum Sedef, bitkiler suya ihtiyaç duyuyor. Onları gözlemleyip sulamalısın. Kim bilir, belki bazıları senin yardımına daha çok ihtiyaç duyuyordur,” demiş. Sedef çok heyecanlanmış, hızla kahvaltısını yapmış ve bahçe kıyafetlerini giyip, sebzelerin, çiçeklerin başına geçmiş. Önce toprağı kontrol etmiş. Saksıdaki marulların bazıları hafif nemliymiş, bazıları ise kurumuş. Çiçekleri dikkatle incelemiş: yapraklar sarkmış, bazı yapraklar ise solgun görünüyormuş. Bunun üzerine küçük sulama kabını alıp marulları sulamış, çiçeklerin köklerine damla damla su vermiş. Ardından tekrar toprağı kontrol etmiş; bazı kökler suyu hemen emmiş, bazıları ise suyu yavaşça çekmiş. Gün boyunca Sedef, bitkilerin tepkilerini gözlemlemiş. Su alan bitkiler daha dik ve canlı duruyormuş; su verilmeyenler ise hala biraz sarkıkmış. Sedef fark etmiş ki bitkiler de insanlar gibi yaşamak ve büyümek için suya ihtiyaç duyuyormuş. Günler geçtikçe Sedef, bitkilerin sulama ihtiyacını daha iyi öğrenmiş. Sabahları bitkilerin durumunu kontrol eder, hangi bitkiye ne kadar su gerektiğini not edermiş. Hatta bir gün küçük bir deneme yapmış: Bazı bitkileri sabah sulamış, bazılarını da öğleden sonra. Sonuçları karşılaştırınca suyun günün belli saatlerinde daha etkili olduğunu gözlemlemiş. Bir hafta sonra bahçesi daha canlı ve sağlıklı hale gelmiş. Çiçekler parlak renkleriyle açmış, sebzeler daha iri büyümeye başlamış. “Bitkiler de bizim gibi sevgi ve ilgiye ihtiyaç duyuyor. Su ise onların yaşam kaynağı.” diye düşünmüş Sedef.

Sedef, artık sadece bitkileri sulamakla kalmıyormuş; onları gözlemleyerek su ihtiyaçlarını anlamaya da çalışıyormuş. Bahçe, onun için bir öğretmen haline gelmiş. Yaprakları sarkık mı, toprağı kuru mu, kökleri sağlıklı mı diye bakarak bitkilerin dilini anlamaya başlamış. Sedef’in yeni bilgisi, arkadaşlarına anlattığında çok ilgi görmüş. Okulda öğretmeni de Sedef’in gözlemlerini duyunca diğer öğrencileri kendi bahçelerinde gözlem yapmaları için teşvik etmiş. Sedef ise sadece kendi bahçesini değil, arkadaşlarının bahçelerini de gözlemleyerek bitkilerin ihtiyaçlarını ve doğanın sırlarını öğrenmeye devam etmiş.

Daha fazla Hikaye okumak isterseniz Hikayeler kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.