Aileyle Bahçe Keyfi Hikayesi

Hikayenin Özeti: Bu hikaye, aile içinde paylaşmanın ve dayanışmanın önemini anlatır. Çınar, oyuncaklarını paylaşmakta zorlanan bir çocuktur. Ancak kardeşi Derin’in yalnız kaldığını fark edince ailesiyle birlikte bahçeyi düzenler ve paylaşmanın mutluluğunu keşfeder. Hikaye, kardeş sevgisini, ailece yapılan işlerin değerini ve paylaşmanın hayatı nasıl güzelleştirdiğini vurgular.

Bir zamanlar, küçük bir kasaba da yaşayan sevgi dolu aile varmış. Bu ailenin Çınar ve Derin adında iki çocukları, huzurlu bir yuvaları varmış. Evin arkasında, küçük ama çocukların rahatlıkla oynayabileceği, yemyeşil bir bahçe varmış. Çınar bu bahçede oyun oynamaya bayılırmış; arabalarını yarıştırır, kumdan tepeler yapar, bazen de peluş oyuncaklarına piknik kurarmış. Çınar’ın oyun kurması çok güzelmiş ama ne oyuncaklarını toplar, nede bahçeyi temizlermiş. Bu yüzden kardeşi Derin, kendisine oynayacak bir yer bulamazmış.

Günlerden bir gün, bir pazar sabahı, ailecek güzelce kahvaltı yapmışlar. Anne masayı toplarken, Çınar da hemen oyuncaklarını almış ve bahçenin her yerine dağıtmış. Derin, elinde oyuncağıyla bahçeye çıkınca kendisine oynayacak yer bulamamış ve odasına geri dönmüş. Bunu gören anneleri gülümseyerek bahçeye çıkmış “Bugün ailece bahçeyi düzenleme günü yapalım” demiş. Bunu duyan Derin koşarak gelmiş, babası da eline bir kağıt kalem alıp neler yapılacağını yazmış. Babasının tahta kutular yapacağı, Derin’in çiçek dikeceği, Çınar’ın ise oyuncak alanını düzenleyeceği bir plan hazırlamışlar. Çınar önce pek istekli değilmiş. İçinden, “Ben zaten tek başıma oynuyorum. Düzenlemeye ne gerek var ki?” diye geçiriyormuş. Ama tam o sırada Derin’in uzaktan kendisini izlediğini fark etmiş. Küçük kardeşi, Çınar’ın oyuncaklarıyla oynamak istiyormuş ama karıştırmaktan çekindiği için hep kenarda duruyormuş. Çınar bunu düşününce birden içi sızlamış. “Oyuncaklarımı toplamayınca Derin’e yer kalmıyor, o yüzden oynayamıyor” diye düşünmüş. Bunun üzerine hemen harekete geçmiş. Oyuncaklarını renklerine göre ayırmış, babasının yaptığı tahta kutulara yerleştirmiş. Sonra Derin için küçük bir kum alanı hazırlamış; kovasını, küreğini ve minik kalıplarını oraya dizmiş. Bahçe düzenlendikçe herkesin yüzü gülmeye başlamış. Derin mutlulukla ağabeyine sarılıp,
“Teşekkür ederim abi!” demiş.

Öğleden sonra tüm aile birlikte limonata içmiş, gölgede sohbet etmişler. Çınar o an anlamış: Paylaşmak sadece başkalarını değil, kendisini de mutlu ediyormuş. O günden sonra bahçe, hem daha düzenli hem de daha neşeli bir oyun alanı olmuş. Bu hikayede burada son bulmuş.

Daha fazla hikaye okumak isterseniz Hikayeler kategorimizi inceleyebilirsiniz.