Arda’nın Tatil Hikayesi

Arda, yaz tatilinde bilgisayar oyunları oynamaya ve arkadaşlarıyla zaman geçirmeye o kadar dalar ki, ödevlerini hep “yarın yaparım” diyerek erteler. Okulun açılmasına iki gün kala panik başlar, ama işler beklediği gibi gitmez.

Bir zamanlar sıcak bir yaz günü okullar kapanmış. Öğrenciler sevinçle okul sıralarına veda ederken, Arda’nın aklında tek bir şey varmış: özgürlük! Tatilin ilk sabahı, annesi kahvaltı masasında “Tatil planı yapalım mı Arda?” dediğinde, Arda gülerek, “Plan mı? Tatildeyim anne, artık sadece dinleneceğim!” demiş. Ve öyle de yapmış. Sabahları geç saatlere kadar uyumuş, uyanınca hemen bilgisayarın başına geçmiş. Öğleden sonraları ise parka koşmuş, arkadaşlarıyla su tabancası savaşları yapmış, top oynamış, akşamları dondurma yemeyi ihmal etmemiş.

Annesi her gün nazikçe, “Bugün bir iki sayfa ödev yapsan fena olmaz,” dese de Arda gülümseyerek, “Tatildeyim, sonra yaparım,” demeye devam etmiş. Ama o “sonra” hiç gelmemiş. Haftalar hızla geçmiş, takvim yaprakları düşe düşe neredeyse ağustosu bitirmiş. Arda ise yaz günlerinin sonsuza kadar süreceğini sanmış. Bir sabah, odasındaki ajandayı açtığında rengi birden solmuş. Kalın kalemle yazdığı şu cümle gözlerine çarpmış: “Okul açılıyor: 2 gün kaldı!” Kalbi sıkışmış gibi hissetmiş. Başını hızla masasına çevirmiş. Ödev defterleri, kitaplarının altında sıkışmış bir şekilde duruyormuş. Hepsini teker teker çıkarığ, tozunu silerken sayfaları çevirmeye başlamış. Matematik ödevi? İlk birkaç alıştırmadan sonra bomboş. Türkçe? Sadece başlıklar atılmış. Hayat Bilgisi? Henüz başlanmamış bile. Bir anda yüzü kıpkırmızı kesilmiş. O an her şeyin farkına varmış. Birlikte oyun oynadığı arkadaşlarının hepsi ödevlerini yapmış olabilir miydi? Hemen oturmuş, matematik defterini açıp hızla işlem yapmaya başlamış. Kalemi elinden düşürmeden bir saat, iki saat, üç saat çalışmış. Ama bir süre sonra başı dönmeye, gözleri kararmaya başlamış. Konsantre olmak zorlaşmış. Annesi içeri girdiğinde, Arda başını sıraya koymuş, öylece kalmış. “Ardacığım, mola vermelisin,” demiş annesi yumuşakça. “Vakit yok anne… Her şeyi iki günde bitirmem gerekiyor,” diye fısıldamış Arda. Ertesi gün sabah erkenden uyanıp Türkçe ödevine geçmiş. Ama dikkatini toparlayamıyormuş. Gözleri sürekli pencereye kayıyormuş. Arkadaşlarının bisiklet sürdüğü sesleri kulağında yankılanıyormuş. Gece geç saatlerde Hayat Bilgisi defterine elini atmış. Sayfaları çevirip ne yapması gerektiğine bakmış. Ama artık o kadar yorgunmuş ki yazdığı satırlar bile eğri büğrü çıkıyormuş. Uykuya daha fazla direnememiş, başını deftere yaslayarak uyuya kalmış. Ertesi sabah çalar saat çaldığında gözlerini zorla açmış. Okulun ilk günüymüş. Arda, yeni okul çantasını hazırlamış, temiz kıyafetlerini giymiş ama içindeki huzursuzluk her şeyin önüne geçmiş. Sınıfa girdiğinde, arkadaşlarının neşeyle yaz tatilinden bahsettiklerini, öğretmenlerini özlediklerini söyleyip güldüklerini görmüş. Sınıf panosuna tatil anılarının resimleri asılmış, her öğrencinin elinde rengârenk defterler ve özenle yapılmış ödevler varmış. Bir süre sonra öğretmen sınıfa girip gülümseyerek, “Hoş geldiniz çocuklar! Bugün tatilde yaptığınız ödevleri kontrol edeceğiz,” demiş. Arda’nın kalbi hızla atmaya başlamış. Öğretmen sıraları tek tek dolaşarak herkesin defterlerini kontrol ediyormuş. Sıra Arda’ya geldiğinde, o da yavaşça defterlerini uzatmış. Sayfaların bazıları eksikmiş, bazı bölümler ise hiç yapılmamış.

Öğretmen defterleri inceledikten sonra Arda’ya üzgün bir ifadeyle bakmış ve şöyle demiş: “Arda, keşke tatilin birazını ödevlerine ayırmış olsaydın. Sana kızmak için söylemiyorum. Hayatta her zaman eğlence olacak ama sorumluluklar da olacak. Ertelemek kolaydır, fakat sonuçları zordur.” Arda, gözlerini kaçırmış, başını öne eğmiş. Etrafındaki arkadaşlarının defterlerindeki renkli çizimlere, özenli notlara bakınca içinde buruk bir pişmanlık oluşmuş. O gün okuldan eve döndüğünde, yaptığı ilk şey ajandasını açmak olmuş. Yeni okul yılına kocaman bir sayfa ayırmış. Renkli kalemle sayfanın başına şu cümleyi yazmış: “Bir daha asla ertelemeyeceğim.” Ve altına küçük harflerle şu notu düşmüş: “Tatilde 20 dakika çalışma, okulda bir ömrü kurtarır.”

Daha fazla uzun hikaye okumak isterseniz Uzun Hikayeler kategorimizi inceleyebilirsiniz.