Küçük Prenses Ecu ve Prens Melu’nun Masalı

Bir zamanlar, devasa bir ülkede yaşayan Ecu adında bir prenses vardı. Ama bu ülke ne kadar büyükse, Ecu Prenses de o kadar küçüktü. Parmak kadar minik, kalbi ise kocaman bir kızdı. Ülkesindeki herkes onu çok sever, korurdu. Ancak bir gün büyük bir festival düzenlendi. Şehir süslenmiş, halk eğlencelerle neşelenmişti. İşte tam da o gün, gökyüzünü karartan dev bir ejderha ortaya çıktı. Kanatları fırtına gibi esti, ağzından ateşler saçtı ve herkes korkuyla kaçıştı.  

Ejderha, bir pençesiyle minicik Ecu Prenses’i yakaladı ve onu alıp uzak diyarlara götürdü. Ülkenin kralı olan babası, korkuyla herkese duyurular yaptırdı: “Kim kızımı kurtarırsa ona büyük bir ödül vereceğim!” Ancak ejderhanın korkunç hikâyelerini duyan herkes geri çekildi. Hiç kimse o yaratığa meydan okumaya cesaret edemedi. Fakat çok uzaklardaki bir ülkede, Melu adında cesur bir prens yaşıyordu. Hikâye onun kulağına kadar ulaştığında, gözlerinde bir ateş yandı. “Ben, Prens Melu! Ne ejderhadan ne de zorluklardan korkarım! Ecu Prenses’i kurtaracağım!” diyerek atına atladı ve yola koyuldu. Prens Melu, günlerce, haftalarca yol aldı. Ormanlardan geçti, dağları aştı, nehirleri geçti. Ancak yolculuğu hiç de kolay değildi. Önüne çıkan tehlikeler ona meydan okudu. Ormanda, yollarını kaybettiren büyülü ağaçlar vardı. Fakat Prens Melu, ormanın bilge baykuşuyla dost olup doğru yolu buldu. Buz Dağları’nda, korkunç bir kar fırtınasına yakalandı. Ama cesaretiyle, dağın tepesinde yaşayan kartallardan yardım aldı ve güvenli geçişi öğrendi. Çölde, susuzluktan neredeyse bayılacakken, ona rehberlik eden küçük bir tilki buldu ve saklı su kuyusunu keşfetti. Sonunda, ejderhanın yaşadığı Karanlık Dağlar’a ulaştı. Bu sırada, Ecu Prenses ejderhanın ininde minicik haliyle hayatta kalmaya çalışıyordu. Ejderha ona zarar vermiyordu ama onu serbest de bırakmıyordu. Prenses, bir gün bir fırsatını bulup ejderhaya “Sen neden bu kadar yalnızsın? Herkes senden korkuyor ama belki de sadece dost arıyorsun.” dedi. Ejderha, ilk başta bu sözlere şaşırdı. Kimse ona böyle konuşmamıştı. Ama tam da o sırada, Prens Melu mağaraya ulaştı. Kılıcını çekerek “Bırak prensesi!” diye haykırdı. Ejderha kükredi, savaş başlamak üzereydi. Fakat Ecu Prenses araya girdi: “Belki savaşmak zorunda değiliz. Ejderha, neden bizi kaçırdın?” Ejderha iç çekerek “Çünkü ben yalnızım. İnsanlar benden korkuyor. Benim de dostlara ihtiyacım var.” Prens Melu ve Ecu Prenses birbirlerine baktılar ve gülümsediler. “O zaman dost olalım,” dediler. Ejderha şaşırmıştı ama sonunda başını salladı.  

Böylece Prens Melu, Ecu Prenses’i kurtardı ama ejderhayı da yalnız bırakmadılar. Onu da yanlarına alıp ülkelerine geri döndüler. Herkes Ejderhaya sevgi göstermeye başladı. Ve işte böyle, cesaretin ve sevginin kazandığı bir masal daha sonsuza kadar anlatılacak bir hikâyeye dönüştü.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.