Kumdan Kale ve Kardeşlik Hikayesi

Deniz kıyısında yaşayan iki kardeş olan Mete ve Barış, çok farklı karakterlere sahip olsalar da birlikte vakit geçirmeyi çok severlermiş. Bir gün sahilde çıkan bir anlaşmazlık, onlara gerçek kardeşliğin ne olduğunu öğretmiş.

Bir zamanlar, deniz kıyısında küçük bir balıkçı kasabasında yaşayan Mete ve Barış adında iki kardeş varmış. Bu kardeşler sahile yakın, beyaz badanalı, mavi panjurlu bir evde otururlarmış. Evin hemen önünde dalgaların kıyıya vurduğu uzun bir sahil, kum tepeleri ve deniz kabuklarıyla dolu bir kumsal varmış.

Mete yedi yaşındaymış ve çok hareketliymiş. En çok koşmayı, zıplamayı ve top oynamayı severmiş. Barış ise altı yaşındaymış. Sessiz, sakin, hayal kurmayı seven bir çocukmuş. En çok sevdiği şeyler kumdan kale yapmak, deniz kabuklarıyla desenler çizmekmiş. Kardeş olmalarına rağmen zevkleri farklıymış ama yine de her gün birlikte sahile iner, oyunlar oynarlarmış. Bir sabah, Barış büyük bir kumdan kale yapmak istemiş. Yanına kovasını, küreğini ve küçük bayraklarını alarak sahile koşmuş. Mete de onun peşinden gitmiş ama topuyla oynama niyetindeymiş. Barış, kardeşinin de yardım etmesini isteyince Mete biraz homurdanmış. “Ben kale yapmak istemiyorum, top oynamak istiyorum,” demiş. Barış, “Ama birlikte yaparsak çok daha güzel olur,” diye ısrar etmiş. Mete gönülsüzce kabul etmiş ama bir süre sonra sıkılmış. Kalenin ortasına topuyla zıplayınca bütün kale yıkılmış. Barış çok üzülmüş. “Neden yaptın Mete? Saatlerdir uğraşıyordum,” demiş gözleri dolarak. Mete de bağırmaya başlamış. “Zaten çok sıkıcıydı! Hep senin istediklerin olsun istiyorsun!” İkisi de çok üzülmüş ve birbirine küserek evlerine dönmüşler. O gün boyunca hiç konuşmamışlar. Ertesi sabah, anneleri onlara kahvaltıda küçük bir not vermiş. Kağıtta şunlar yazıyormuş: “Birlikte geçirilen zaman en kıymetli zamandır. Kardeşler anlaşmazlık yaşasa da, kalplerindeki sevgiyle her sorunu çözebilir.” Mete ve Barış bu notu okuyunca çok düşünmüşler. Mete, Barış’ın gerçekten ne kadar emek verdiğini ve onu kırdığını anlamış. Barış ise kardeşinin aslında sadece birlikte vakit geçirmek istediğini fark etmiş. İkisi de sahile inmişler. Mete elinde yeni bir bayrak ve Barış için bir deniz kabuğu getirmiş. Barış da onun sevdiği bir oyunu oynamayı teklif etmiş. Sonra el ele verip birlikte hem kale yapmışlar hem de top oynamışlar. Mete bu sefer topu kaleden uzak tutmuş, Barış da arada durup Mete ile koşmuş.

O günün sonunda kumdan kaleleri hiç olmadığı kadar büyük olmuş. Hatta bazı tatilciler gelip “Ne güzel kale yapmışsınız!” diyerek fotoğraf bile çekmiş. Güneş batarken Mete ve Barış birlikte gülerek eve dönmüşler. Anlamışlar ki, kardeş olmak bazen farklı şeyleri sevmek, bazen anlaşmazlığa düşmekmiş ama her zaman birbirini anlamak ve birlikte çözüm bulmak en güzeliymiş. Ve o günden sonra Mete ve Barış, birlikte bir şeyler yapmanın ne kadar özel olduğunu hiç unutmamış. Bu hikaye de burada bitmiş.

Daha fazla hikaye okumak isterseniz Hikayeler kategorimizi inceleyebilirsiniz.