Minik Elif’in Okula Başlama Hikayesi

Uzun ve eğlenceli bir yaz tatili sona ermiş. Elif, yaz boyunca pek çok güzel şey yapmış. Deniz kenarında kumdan kaleler inşa etmiş, dedesinin köyünde tavuklara yem vermiş, ağaçlardan meyve toplamış. Her gününü oyunlarla, gezilerle ve keşiflerle geçirmiş. Ama takvim yaprakları Eylül ayına yaklaşınca annesi ona sıcacık bir sesle, “Elif’ciğim, yakında okullar açılacak. Artık sen birinci sınıfa başlayacaksın. Kocaman bir öğrenci oldun!” demiş. Elif heyecanla gülümsemiş ama içinde küçük bir ürperti de hissetmiş. “Acaba okul nasıl bir yermiş? Öğretmeni bana kızar mıymış? Ya kimse benimle oynamazsa?” diye düşünmüş.

Bir hafta boyunca annesiyle okul hazırlığı yapmışlar. Rengarenk defterler, üzerinde çizgi film karakterleri olan kalem kutuları, pırıl pırıl kalemler ve silgiler almışlar. Elif defterlerini özenle çantasına yerleştirmiş, kalemlerini sıraya dizmiş. Ama ne zaman hazırlık yapsa kalbinde yine tatlı bir heyecan belirivermiş. Okulun açılacağı sabah geldiğinde Elif erkenden uyanmış. Pencereden dışarı baktığında gökyüzü masmaviymiş. Annesi saçlarını özenle tarayıp kurdeleyle bağlamış. Yeni aldığı ayakkabıları ayağında parlıyormuş. Elif aynaya bakıp gülümsemiş ama karnında kelebekler uçuşmaya devam etmiş. Okula doğru yürürken annesinin elini sıkı sıkı tutmuş. Bahçeye girdiklerinde birçok çocuk görmüş. Kimisi neşeyle koşuyormuş, kimisi annesine sarılıyormuş, bazıları da Elif gibi biraz tedirgin görünüyormuş. Bu manzarayı görünce Elif’in yüreği biraz hafiflemiş. “Demek yalnız değilmişim.” diye düşünmüş. Sınıfın kapısına geldiklerinde kalbi daha da hızlı çarpmış. Sıralar yepyeni görünüyormuş, tahtanın üstünde büyük harflerle “HOŞGELDİNİZ” yazıyormuş. İçerisi mis gibi temizlik kokuyormuş. Elif pencereye yakın bir sıraya oturmuş. Çantasını yavaşça sandalyenin yanına koymuş. Bir süre sonra kapı açılmış ve sınıfa gülümseyen bir öğretmen girmiş. Öğretmen neşeli sesiyle, “Günaydın çocuklar! Artık hepimiz aynı ailenin bir parçasıyız. Burada oyunlar oynayacağız, şarkılar söyleyeceğiz, birlikte öğreneceğiz.” demiş. Elif, öğretmeninin sıcak sesini duyunca içi biraz rahatlamış. Yanındaki sıraya oturan Ayşe adlı kız ona dönüp, “Merhaba! Kalemin çok güzelmiş. İstersen teneffüste beraber boyama yapalım.” demiş. Elif önce şaşırmış, sonra gülümsemiş. İşte, ilk arkadaşı olmuş. Dersler başladığında öğretmen çocuklara harfleri tanıtmış. “A” harfiyle başlayan kelimeleri bulmalarını istemiş. Elif, “Anne!” diye bağırmış. Öğretmen ona gülümseyerek aferin demiş. Bu küçük an, Elif’in kalbini mutlulukla doldurmuş. Teneffüste bahçeye çıktıklarında Ayşe ile beraber ip atlamışlar. Başka çocuklar da katılmış. Çok geçmeden Elif’in çevresinde yeni arkadaşlardan oluşan küçük bir grup oluşmuş. Günün başındaki korku, yerini kocaman bir heyecana bırakmış.

Dersler bitip annesi onu almaya geldiğinde Elif sevinçle koşmuş: “Anne, okul çok güzelmiş! Öğretmenim çok iyiymiş, yeni arkadaşlarım da olmuş. Yarın yine gitmek istiyorum!” demiş. Annesi gülümseyerek kızını kucaklamış. O andan sonra Elif için okul, korkulacak bir yer değil, maceralarla dolu yeni bir dünya olmuş. Her sabah merakla çantasını hazırlamış, yeni şeyler öğrenmenin heyecanını yaşamış. Ve böylece Elif, hayatının en önemli yolculuğuna ilk adımını atmış: Öğrencilik yolculuğuna.

Daha fazla hikaye okumak isterseniz Hikayeler kategorimizi inceleyebilirsiniz.