Ceylan Mimo’nun Masalı

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde, kuşların cıvıl cıvıl öttüğü, sincapların dallarında koştuğu yemyeşil ağaçların göğe yükseldiği bir orman varmış. Bu ormanda yaşayan hayvanlardan biri de Ceylan Mimo imiş. Mimo, oyun oynamayı çok seven, arkadaşlarıyla bolca vakit geçiren bir ceylanmış. Mimo’nun sevgi dolu bir kalbi varmış ve herkes onu çok severmiş. Fakat gelin görün ki Mimo kendi sağlığına pek önem vermezmiş. Yalnızca tatlı böğürtlenler, bal peteği kırıntıları ve tatlı meyve suları içermiş. Sebzeleri, mantarları ve otları hiç yemek istemezmiş.

Günlerden bir gün Mimo, arkadaşları tilki Bubi ve aslan Tor ile oynamak için ormanın derinliklerine inmiş. Tilki ve aslan çok enerjikmiş ama o gün Mimo’nun enerjisi hiç yokmuş. Birden kendisini çok yorgun hissetmiş ve bir ağacın altına oturup “Daha fazla koşamayacağım, nefesim kesildi ve çok yoruldum arkadaşlar” demiş. Bunu duyan Bubi ve Tor hemen Mimo’nun yanına gitmiş, ona bir şey olmasından korkmuşlar. Bubi “Senin enerjin neden bu kadar çabuk bitiyor Mimo?” diye sormuş. “Bilmiyorum ki, aslında bir hastalığım yok. Ateşim yok, öksürüğüm yok, burnum akmıyor. Ama annem ve babamın söylediklerini düşününce sanırım hiç sağlıklı beslenmediğim için bu haldeyim” demiş. Tili ve aslan Mimo’ya yardım etmişler ve onu evine götürmüşler. Mimo eve gittiğinde kendisini daha halsiz hissetmeye başlamış, artık ateşi de çıkmış, burnu da akıyormuş. Mimo’nun bağışıklığı düştüğü için birden hasta olmuş. Eve giden yavru ceylanın karnı guruldamış ama canı hiç yemek yemek istememiş. Yalnızca tatlı böğürtlen hayal ediyormuş. Annesi ise ona kaynamış havuç çorbası ve taze sebze yaprakları getirmiş. “Mimo, bunları yemezsen gücün yerine gelmez” demiş anne ceylan. Ama küçük ceylen kafasını çevirmiş. Ertesi gün ateşi daha da artmış. Ailesi onu ormanın bilgeliğiyle tanınan yaşlı baykuş Doktor Papi’nin yuvasına götürmüş. Papi, Mimo’yu dikkatle dinlemiş, sonra kanatlarını açarak gülümsemiş: “Tatlı yiyecekler seni mutlu eder ama tek başına vücudunu güçlü yapmaz. Sebzeler, otlar ve meyveler ise bağışıklığını korur. Eğer onları yemezsen, hep hastalanırsın küçük Momi.” Demiş. Mimo, başını sallamış. Çünkü hasta olmak onu çok yormuş. Mimo ve ailesi ilaçlarla birlikte eve geri dönmüş. Anne ceylan hemen çorbayı ısıtmış ve Mimo’ya götürmüş. Mimo istemeden de olsa çorbayı içmiş, taze mantarları tatmış ve havuçları kemirmiş. İlk başta biraz zorlanmış ama günler geçtikçe vücudu güçlenmiş. Artık oyun oynarken nefesi tükenmiyor, daha az hasta oluyormuş.

Arkadaşları da onun bu değişimini fark etmiş. Tor, “Bak Mimo, artık en hızlı koşan sensin!” demiş.
Mimo gülerek cevaplamış: “Demek ki sebzeler sadece midemi değil, bacaklarımı da güçlendiriyor!” Ve o günden sonra Mimo, tatlı böğürtlenleri hala severmiş ama onları havuç, ısırgan otu ve mantarlarla dengelemeyi hiç unutmamış. Masal da burada bitmiş.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.