Uçmayı Sevmeyen Serçenin Masalı

Küçük serçe Lino, uçmaktan çok kitap okumayı sever. Diğer kuşlar tarafından dışlansa da bilgisiyle bir gün tüm gökyüzü kuşlarını kurtarır.

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde gökyüzünün mavi tavanı altında, geniş bir meşe ormanının tepesinde, rengârenk kuşların yaşadığı bir kuş köyü varmış. Bu köydeki kuşlar gün boyunca yarış yapar, taklalar atar, şarkılar söylerlermiş. Ancak biri bu eğlenceli dünyaya pek katılmazmış: minik serçe Lino.

Lino, uçmak yerine dallar arasına saklanır ve kitap okurmuş. Gökyüzünün tarihi, bulutların türleri, rüzgâr yönleri, hepsi onun ilgi alanına girermiş. Diğer kuşlar onu “uçmaktan korkuyor” diye alaya alır, oyunlarına çağırmazlarmış. Bir gün gökyüzü kararır, fırtına çıkar ve uzaklardan dumanlar yükselirmiş. Büyük bir yangın yaklaşıyormuş! Kuşlar telaşla ne yapacaklarını bilemezken, Lino devreye girmiş. “Elimizde sadece birkaç saat var. Rüzgâr yönüne göre uçuş rotamızı değiştirmeliyiz. Şuradaki tepeyi geçersek güvendeyiz!” demiş ve haritadan plan çizmiş. Kimse onun bu kadar bilgili olduğunu bilmiyormuş! Lino’nun planı işe yaramış. Tüm kuşlar güvenli bölgeye ulaşmış. Lino sayesinde hiçbir kuşa zarar gelmemiş. Sonra tüm kuşlar ondan özür dilemiş, artık uçarken bile kitap taşımaya başlamışlar. Lino artık yalnız değilmiş, çünkü gökyüzünde bilgiyle kanatlanan onlarca kuş varmış. Fırtınadan sonra Lino’nun bilgisi sayesinde kurtulan kuşlar, onun etrafında toplanmış ve “Bize de öğret!” demişler. Lino da onlara hava olaylarını, rüzgârların yönünü ve yıldızlara bakarak yön bulmayı anlatmış. Bir gün, Lino’nun aklına büyük bir fikir gelmiş: “Neden tüm gökyüzünü haritalamıyoruz?” demiş. Diğer kuşlar heyecanla bu fikre katılmışlar. Hep birlikte uzun bir göç yolculuğuna çıkmışlar. Lino’nun liderliğinde farklı hava katmanlarından geçmişler, yeni adalar keşfetmişler, hiç görülmemiş kuşlarla tanışmışlar.

Ama bir noktada haritada olmayan bir fırtınaya yakalanmışlar. Kuşlar panik olmuş, Lino bile ne yapacağını bilememiş. Tam o sırada, daha önce kendisinin öğrettiği kuşlardan biri, “Sen bize sabırlı olmayı, gözlem yapmayı öğrettin,” demiş ve tüm kuşlar birlikte fırtınadan kurtulmanın yollarını bulmuş. Lino, tek başına bilgili olmanın değil, bilgiyi birlikte paylaşmanın en güçlü şey olduğunu öğrenmiş. Gökyüzü artık sadece bir oyun yeri değil, bir öğrenme alanı olmuş. Masal da burada bitmiş.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.