Volkan Köyü’nün Gürültücü Robotu Masalı

Teknolojik Volkan Köyü’nde yaşayan gürültücü ve kaba bir robot olan Zırrık, çevresine rahatsızlık vererek herkesi bezdirir. Ancak köy halkının zekice planı sayesinde davranışlarını sorgular ve değişmeye karar verir.

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde yüksek tepelerin arasında kurulmuş bir köy varmış. Bu köyde insanlar yerine robotlar yaşarmış. Her robotun bir görevi, bir düzeni varmış. Ama içlerinde biri varmış ki, hiçbir düzene uymaz, sabah akşam motorlarını çalıştırıp durmadan gürültü yaparmış. Bu robotun adı Zırrık’mış.

Zırrık ne zaman yürümeye başlasa, ayakları zangır zangır ses çıkarırmış. Konuştuğunda sesi o kadar yüksekmiş ki, uzaktaki dağlarda bile yankılanırmış. Diğer robotlar onu uyarırmış ama Zırrık hep “Ben böyleyim! Beğenmeyen kulaklarını kapatsın!” dermiş. Bir gün, Zırrık sabah motorlarını iyice açmış ve “GÜNAYDIIIN VOLKAAAN KÖYYYYÜÜÜ!” diye bağırmış. Robotlar titreşimden birbirlerine çarpmış, çocuk robotlar ağlamış. Artık bardağı taşıran son damla olmuş bu. Volkan Köyü Konsey Başkanı olan AkıllıBot, diğer robotları toplayıp şöyle demiş: “Zırrık’a bizim yaşadıklarımızı yaşatmalıyız. Belki o zaman değişir.” Ertesi sabah tüm robotlar Zırrık gibi davranmaya başlamış. Yürürken yere vurmuşlar, birbirlerine bağıra bağıra “GÜNAAAYDIN!” demişler. Fabrikada bile iş yaparken çekiçleri yere atmışlar. Zırrık sabah yatağından fırlayıp camdan dışarı bakmış: “Ne oluyor burada ya?” Gürültüden başı ağrıyan Zırrık, dışarı çıkmış ama kimseye sesini duyuramamış. Artık onun sesi bile fısıltı gibi kalmış. O kadar rahatsız olmuş ki evine kapanmış. Üç gün boyunca herkes gürültüye devam etmiş. Zırrık en sonunda aynaya bakıp kendi kendine şöyle demiş: “Acaba bende mi böyle hissettiriyordum herkese? Bu çok kötü bir şeymiş.” Dördüncü gün Zırrık, köy meydanında yüksek bir yere çıkıp bir megafonla şöyle demiş: “Sevgili arkadaşlar, size bugüne kadar rahatsızlık verdiğimi fark ettim. Çok özür dilerim. Lütfen beni affedin.”

Robotlar büyük bir alkış koparmış. AkıllıBot: “Biz seni affettik Zırrık, ama senden söz istiyoruz: Saygılı ve sessiz bir robot olacaksın.” Zırrık, söz vermiş ve o günden sonra motorlarını yavaş çalıştırmış, sesini ayarlamış, artık tatlı bir melodide konuşur olmuş.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.