Yalnız Kızıl’ın Masalı

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde, ormanın derinliklerinde yaşayan maymun Kızıl varmış. Kızıl tek başına yaşar, bulduğu yiyecekleri evine götürür, kış için birikim yaparmış. Kızıl’ın pek arkadaşı yokmuş, bu yüzden biraz bencilmiş, yardım etmeyi de pek bilmezmiş.

Günlerden bir gün Kızıl ormana yemek aramak için evden çıkmış. Ağaçların üzerinden atlaya atlaya ilerliyormuş, büyük bir muz ağacının üzerine kocaman kocaman muzlar bulmuş. Buna çok sevinen Kızıl, muzları kucaklayıp evine götürmek için yola koyulmuş. Tam yuvasına varacakken, yol kenarındaki küçük çalılıkların altında bir şey dikkatini çekmiş. Yaklaştığında, küçük bir kirpinin titreyerek oturduğunu görmüş. Kızıl “Burada ne işin var küçük kirpi? Neden titriyorsun?” diye sormuş. Kirpi “Dün gece ki yağmurda yaşadığım çukur suyla doldu. Bütün eşyalarım su altında kaldı, ne yiyecek yemeğim, ne giyecek kıyafetlerim kaldı. Çok üşüyorum.” demiş. Kızıl, kirpinin dediklerini dinlemiş ama hiç yardım etmeyi düşünmemiş. “Çok üzüldüm kirpi, geçmiş olsun” demiş ve yoluna devam etmiş. Ağaçların üzerinden zıplayarak evine geri dönmüş. Hemen elinde ki muzları kilerine koymuş, içlerinden bir tane alıp soymuş. Tam ısıracağı sırada kirpi düşmüş aklına. Onu orada çaresizce bıraktığı için kalbi acımış bir an. Kendi sıcacık yuvasında rahatça otururken, kirpinin soğuk ve aç bir şekilde dışarıda olduğunu düşündükçe muz yemek bile istememiş. Hemen kirpiyi gördüğü yere geri dönmek istemiş ve hızla koya koyulmuş. Kızıl, kirpiyi bıraktığı yerde görünce çok mutlu olmuş. Kızıl “Seni burada bırakıp gittiğim için kusura bakma kirpi. Hadi gel birlikte bana gidelim. Evin tamir olana kadar birlikte yer, birlikte doyarız. Hem üşümezsin” demiş. Kirpi şaşkın bir şekilde Kızıl’a bakmış, gülümseyerek “Çok teşekkür ederim” demiş ve birlikte Kızıl’ın evine gitmişler.

Kızıl’ın kirpiye yardım ettiğini duyan yaşlı kaplumbağa gülümseyerek “Ah seni minik Kızıl, yaptığın şey sadece kirpiyi değil, seni de mutlu etti, değil mi? Paylaşmak kalbimizi ısıtan en güzel davranışlardan biridir.” demiş. O günden sonra Kızıl, yiyecek bulduğunda ihtiyacı olan diğer hayvanları da düşünmüş. Kirpiyle dost olmuşlar ve sık sık birbirlerine yardım etmişler. Kızıl artık yalnız bir maymun değilmiş, paylaşmayı öğrenmiş kocaman yürekli bir dost olmuş. Ve ormanda yaşayan herkes, onun bu güzel kalbini sevmeye başlamış.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.