Alper ve Gazoz Hikayesi

Bir zamanlar kalabalık ve ışıl ışıl bir şehirde Alper adında bir çocuk yaşarmış. Alper neşeli, arkadaş canlısı ve yardımsever bir çocukmuş. Fakat onun da kötü bir alışkanlığı varmış: gazlı içecekler ve şekerli atıştırmalıklar olmadan yapamazmış. Sabah kahvaltısını bile bazen bir şişe gazozla yapar, öğle arasında poğaça yerine çikolata tercih eder, akşamları da televizyon karşısında cips yemeden uyuyamazmış.

Annesi ve babası bu durumdan çok kaygılanıyormuş. Defalarca oğullarına sağlıklı beslenmenin önemini anlatmışlar. Ama Alper her defasında gülüp geçiyor, “Benim canım böyle istiyor, bana bir şey olmaz!” diyormuş. Bir gün okulda beden eğitimi dersinde koşu yarışı yapılacakmış. Alper yarışa çok güvenmiş. Arkadaşlarına: “Ben sizi kesin geçerim, bakın görün!” demiş. Ama koşu başladığında her şey beklediği gibi olmamış. Daha ilk turda nefesi kesilmiş, karnı ağrımış, bacakları yorulmuş. Arkadaşları çoktan bitiş çizgisine varmışken Alper yarı yolda kalakalmış. Öğretmeni yanına gelip, “Alper, senin bu kadar çabuk yorulman normal değil. Beslenmene dikkat ediyor musun?” diye sormuş. Alper başını öne eğmiş, cevap verememiş. Çünkü biliyormuş ki hep sağlıksız şeyler yediği için bu hale gelmişti. O gün okuldan eve döndüğünde annesi ve babasıyla uzun uzun konuşmuş. Annesi, bilgisayardan çok fazla şekerli yiyecek ve içecek tüketen çocukların gelecekte nasıl rahatsızlıklara yakalandığını gösteren birkaç resim açmış. Babası ise ona, sağlıklı beslenen çocukların enerjik, mutlu ve güçlü olduklarını anlatmış. Ama en çok etkilendiği an, ailesinin onu doktora götürmesi olmuş. Doktor Alper’in gözlerinin içine bakarak çok sakin bir sesle şunları söylemiş: “Alper, sen daha çok küçüksün. Vücudunun güçlü ve sağlıklı olması için ona iyi bakmalısın. Eğer hep şekerli içecekler içersen, bir süre sonra senin için koşmak, oyun oynamak hatta merdiven çıkmak bile zor olacak. Ama sağlıklı beslenirsen vücudun sana teşekkür eder, daha hızlı koşar, daha mutlu hissedersin.” Alper bu sözleri duyunca çok düşünmüş. Ertesi gün kantine gittiğinde gazoz almak üzereymiş ki öğretmenini ve doktoru hatırlamış. Bir an duraksamış ve ilk defa kendine “Buna gerçekten ihtiyacım var mı?” diye sormuş. Sonra kararını verip gazoz yerine süt almış. Günler geçtikçe cips ve çikolataları azaltmış, onların yerine meyve, yoğurt ve evde hazırlanan sağlıklı sandviçler yemeye başlamış. İlk başta biraz zor olsa da kısa süre sonra kendini çok daha enerjik hissetmiş. Bir ay sonra aynı beden eğitimi dersinde tekrar koşu yarışı yapılmış. Bu defa Alper yorulmadan koşmuş, nefesi kesilmemiş ve arkadaşlarıyla birlikte bitiş çizgisine varmış. O kadar mutlu olmuş ki arkadaşlarına, “Sağlıklı beslenmek gerçekten işe yarıyormuş!” demiş.

Artık Alper, gazoz şişelerine ya da abur cubur paketlerine ihtiyaç duymuyormuş. Çünkü öğrenmiş ki: gerçek mutluluk sağlıklı olmak ve oyunlara, yarışlara doya doya katılabilmekti. Ve böylece Alper’in gazoz dolu günleri yerini enerjik, sağlıklı ve mutlu bir hayata bırakmış.

Daha fazla hikaye okumak isterseniz Hikayeler kategorimizi inceleyebilirsiniz.