Lina ve Ormanın Sırrı Masalı

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde uzak diyarların birinde, yemyeşil ağaçlarla çevrili küçük bir köy varmış. Bu köyün yakınlarında eski bir kulübe bulunurmuş. Köy halkı kulübenin uğursuz olduğunu düşünürmüş ve kimse yanına yaklaşmazmış. Lina adında meraklı bir kız çocuğu ise bu duruma hiç anlam veremezmiş.

Bir sabah Lina, eline küçük bir fener almış ve kulübeyi keşfetmeye karar vermiş. Kalbi heyecanla atarken köy yolundan ilerlemiş. Kulübeye yaklaştığında etraf sessizmiş; tek duyulan yaprak hışırtılarıymış. Lina içeri doğru seslenmiş: “Merhaba! Orada kimse var mı?” İlk başta hiç cevap gelmemiş. Ama Lina cesaretini kaybetmeden içeri adım atmış. Kulübenin içi dışarıdan göründüğü kadar korkunç değilmiş. Ahşap zeminler biraz eski, duvarlar çatlak ama içi sıcak bir ışıkla aydınlanıyormuş. Bir köşeden hafif bir hırıltı duymuş. Sesin geldiği yöne bakınca küçük bir tavşan sürüsü görmüş. Tavşanlar annelerinin yanında aç ve korkmuş bir şekilde durmuşlar. Lina hemen çantasından getirdiği havuç parçalarını önlerine koymuş. Tavşanlar büyük bir iştahla havuçları yemeye başlamışlar ve Lina’ya minnetle bakmışlar. Lina kulübenin diğer odasına geçtiğinde hafif bir cırlama duymuş. Odaya girdiğinde 4 tane yavru sincap görmüş. Sincaplar kendi başlarına yemek bulamıyormuş ve biraz aç kalmışlar. Lina sincaplar için getirdiği cevizleri odanın ortasına koymuş, sincaplar mutlulukla cevizleri toplamışlar. Lina, kulübedeki tüm hayvanları görünce kalbi sevgiyle dolmuş. Onları orada tek bırakmak istememiş. Hemen köy halkına gidip kulübedeki durumu anlatmış. İnsanlar önce şaşırmış ama Lina’nın sözlerine kulak vermişler. Hep birlikte kulübeyi tamir etmeye karar vermişler. Bazıları kulübeye yeni tavan ve pencere yapmış, bazıları tavşan ve sincaplar için yuvalar hazırlamış, bazıları da bahçeye mama ve su kapları koymuş. Kısa sürede kulübe, ormandaki hayvanlar için güvenli ve sıcak bir yuva olmuş.

Kulübenin kapısına “Ormanın Küçük Dostları” yazılmış. Artık köyden gelen herkes oraya gidip hayvanları besliyor, onlarla ilgileniyormuş. Lina ise cesaretini toplayıp kulübeyi keşfettiği için çok gururluymuş. Bir kez daha öğrenmiş ki, bazen dışarıdan görünen şeyler gerçek olamayabilir ve cesaretle yaklaşmak her zaman yeni güzellikleri ortaya çıkarırmış. Ve Lina, köydeki herkese hayvanları korumanın ve onlara sevgi göstermenin ne kadar değerli olduğunu anlatmış. Masal da burada bitmiş.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.