Çam Ağaçları Ormanının Temizlik Masalı

Çam Ağaçları Ormanı bir zamanlar tertemizmiş, fakat hayvanlar tembelleşip etrafı kirletmeye başlayınca ormanın güzelliği solmuş. Bir gün, minik bir serçe herkese doğayı korumayı hatırlatmış ve ormanda büyük bir temizlik günü başlamış.

Bir varmış, bir yokmuş… Evvel zaman içinde kalbur saman içinde, Çam ağaçlarıyla ünlü olan bir orman varmış, bu ormana herkes Çam Ağaçları Ormanı dermiş. Çam Ağaçları ormanında, bir çok hayvan mutlu bir şekilde yaşarmış. Orada yaşayan herkes, doğayı çok severmiş: Tavşan Tuti havuçlarını sular, sincap Lila fındık toplar, kirpi Piko da yaprakların arasında yuva yaparmış. Ama zamanla ormandaki hayvanlar biraz rahatına düşkün olmuş. Yaprakları süpürmeyi, çöpleri toplamayı unutmuşlar. Piknik yapanlar meyve kabuklarını ortada bırakmış, kuşlar yem torbalarını ağaç dallarına asılı bırakmış.

Günlerden bir gün, ormana tatlı bir sis çökmüş. Kuş cıvıltıları azalmış, çiçekler solmuş, dere bile bulanık akmaya başlamış. “Ne oldu bizim güzel ormanımıza?” diye üzülmüş kirpi Piko. Tam o sırada, bir dalın üzerine minicik bir kuş konmuş. Adı Cikcik’miş. Cikcik ormana yeni taşınmış ama manzarayı görünce kanatlarını üzüntüyle açmış: “Burası eskiden çam kokularıyla doluymuş! Şimdi her yer kirli. Kim temizleyecek burayı?” Herkes sessiz kalmış. Kimse sorumluluk almak istememiş. Tavşan Tuti kulağını kaşımış, “Benim de işlerim var…” demiş. Sincap Lila fısıldamış: “Zaten birisi temizler nasılsa…” Cikcik, başını iki yana sallamış. “O halde ben başlıyorum!” demiş cesurca. Küçücük gagasıyla yere düşen bir yaprağı taşımış, sonra bir tane daha, bir tane daha… Kısa sürede herkes onun azmini görmüş. Kirpi Piko, “Ben de yardıma geliyorum!” demiş. Tavşan Tuti, eline küçük bir sepet almış, çöpleri toplamaya başlamış. Sincap Lila, dallardan sarkan ipleri çekmiş, kuş yuvalarını onarmış. Kunduz Tiko ise dereyi temizlemiş, taşları yerli yerine dizmiş. Gün boyu süren bu temizlik sonunda orman pırıl pırıl olmuş. Güneş yeniden parlamış, çiçekler açmış, dere berrak akmış. Çam ağaçları mis gibi kokusunu yeniden saçmış. Cikcik, ağaç dalında mutlu bir cıvıltı çıkarmış: “Bakın,” demiş, “doğa bizim evimiz. Ona iyi bakarsak, o da bize huzur verir.”

O günden sonra Çam Ormanı’nda her ay bir “Temizlik Günü” yapılmaya başlanmış. Hayvanlar çöplerini geri dönüştürür, ağaçlara zarar vermezmiş. Herkes birbirine yardım eder, ormanda yeniden neşe dolu şarkılar yankılanırmış: “Temiz orman, mutlu yuva, Her canlıya huzur hava! Birlik olduk, pırıl pırıl, Çam Ormanı şahane, sımsıcak, sıcacık!” Ve böylece, doğaya değer vermeyi öğrenen hayvanlar, bir daha asla tembelliğe kapılmamış. Çünkü hepsi biliyormuş ki: Doğayı korumak, kendini sevmekle başlar.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.