Doğrucu Tilki ile Yalancı Çakal Masalı

Ormandaki hayvanlar, bolluk getiren altın çiçeği bulmak ister. Yalancı Çakal, çiçeğin yerini bildiğini söyleyip herkesi dikenli çalılıklara sürükler. Doğrucu Tilki ise dürüstçe sadece gördüğü ışığı anlatır ve hayvanları doğru yola götürür. Çiçek bulunur, orman güzelleşir. Yalan diken gibi zarar verirken, doğruluk güven ve mutluluk getirir.

Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde kalbur saman içinde, sevimli hayvanların dostça yaşadığı bir orman varmış. Bu ormanda, yemyeşil ağaçlar, rengarenk çiçekler, gürül gürül akan bir nehir varmış. Bu ormanın hayvanları birbirleriyle dostça yaşar, sabahları merhabalaşarak güne başlarlarmış. Bu hayvanlar arasında tilki ve çakal çok dikkat çekermiş: biri minicik, tatlı sesli Doğrucu Tilki, diğeri ise parlak tüyleriyle gösterişli ama biraz da Yalancı Çakal. Tilki her zaman dürüst davranır, arkadaşlarının güvenini kazanırmış. Çakal ise işleri kolaylaştırmak için sık sık küçük yalanlara başvururmuş. Ama bilmediği şey, yalanların biriktiğinde çok ağır sorunlara yol açabileceğiymiş.

Günlerden bir gün ormanda acil bir toplantı yapılmaya karar verilmiş. Ormanın en yaşlı ve bilgili hayvanı olan aslan, kimsenin daha önce gitmediği bir yer keşfetmiş. Orada altın gibi açan bir çiçek görmüş. O çiçeği gören aslan, geçmiş yıllarda kulaktan kulağa yayılan bir konuşmayı hatırlamış. Söylenene göre bu çiçek, ormana bolluk ve bereket getirecekmiş. Aslan toplanan hayvanlara durumu anlatmış ve o çiçeği bir kişinin gidip alması gerektiğini söylemiş. Bunu duyan hayvanlar kimin gidip o çiçeği getireceğine karar vermek istemişler. İşte o sırada Yalancı Çakal öne atılmış: “Ben o çiçeğin nerede olduğunu biliyorum!” demiş. Aslında çakal hiç çiçeği daha önce hiç görmemiş. Sadece dikkatleri üzerine çekmek ve herkesin kendisine hayran olmasını istemiş. Hayvanlar sevinmiş: “Harika! O halde bize yol göster, birlikte gidelim.” Demişler. Çakal önde uçmaya başlamış, ama bir süre sonra yolu kaybetmiş. Çiçek yerine hayvanları dikenli çalılıkların içine götürmüş. Tavşanların patileri çizilmiş, kirpiler sıkışıp kalmış, kaplumbağa bile dikenlerin arasında zorlanmış. Hayvanlar çok üzülmüş. Çakal ise utanmış, ama yine de itiraf etmemiş: “Sanırım yanlış dönemeçten gittik, ama aslında yeri biliyorum!” diye oyalanmaya devam etmiş. Tam o sırada Doğrucu Tilki koşarak yanlarına gelmiş. “Ben çiçeği görmedim ama doğruyu söylemem gerek. Dün sabah bir ışık kümesi ormanın kuzey tarafına düşüyordu. Belki çiçek oradadır.” Hayvanlar tilkiye güvenmiş. Hep birlikte kuzeye gitmişler. Gerçekten de parlak altın çiçek oradaymış! Hep birlikte sevinçle şarkılar söylemişler. Hayvanlar sevinse de, çakalın söyledikleri unutulmamış. Tavşanlar patilerindeki çizikleri gösterip “Senin yüzünden acı çektik” demişler. Kaplumbağa yavaşça kafasını sallamış: “Yalan söylediğinde sadece kendini değil, hepimizi zor durumda bıraktın.” Demiş. Bunları duyan çakal utanmış. Tüyleri simsiyah olmasına rağmen yanakları sanki kızarmış. İlk defa yaptığı yalanların zararını açıkça görmüş.

Altın çiçeği bulan hayvanlar, onu ormanın ortasına dikmişler. Çiçek öyle güzel ışıldıyormuş ki bütün orman parıldamış. Meyveler tatlanmış, sular berraklaşmış, herkes daha mutlu yaşamaya başlamış. Tilkinin dürüstlüğü sayesinde bütün orman bolluğa kavuşmuş. Hayvanlar ona “Doğrucu Tilki” adını vermişler. Karga ise arkadaşlarının güvenini yeniden kazanmak için çok çalışmak zorunda kalmış. Günlerce doğruyu söylemiş, hatasını kabul etmiş, sonunda hayvanlar onu affetmiş. Ama o günden sonra bir daha asla yalan söylemeye cesaret edememiş. Ve işte çocuklar, bu orman bize çok önemli bir şey öğretmiş: Yalan, dikenli çalılıklar gibidir. Önce kolay görünür ama sonunda can acıtır. Doğruluk ise altın çiçek gibidir; güven, mutluluk ve bereket getirir.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.