Küçük Maymun ve Karanlık Orman Masalı

Bir varmış, bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde, yemyeşil ağaçların olduğu, kuşların dallarda şarkıları söylediği, hayvanların sevgi içinde yaşadığı bir orman varmış. Bu ormanda yaşayan hayvanlardan biri sevimli maymun Minik miş. Minik, çalışmayı çok seven, okulda oldukça başarılı, herkes tarafından sevilen bir hayvanmış. Minik’in yüreği çok temizmiş ama bir korkusu varmış: o da karanlıkmış. Güneş batınca gölgeler uzar, ağaçların arası kararıverirdi. Minik, akşam olduğunda titrer, kulaklarını kapatıp gözlerini sıkıca yumarmış.

Günlerden bir gün ormanda büyük bir toplantı yapılacakmış. Ormandaki tüm hayvanlar davetliymiş, çünkü bilge yılkı atı gece gökyüzünde açılacak yıldız yağmurunu gösterecekmiş. Bu, her yüz yılda bir kez olan bir mucizeymiş. Herkes çok heyecanlıymış. Ama toplantı gece olacağı için Minik çok üzülmüş. “Ya gölgeler üstüme gelirse? Ya karanlıkta yolumu kaybedersem?” diye düşünmüş. İçindeki ses, onu gitmekten alıkoyuyormuş. Tam o sırada en yakın arkadaşı ceylan sesi duyulmuş: “Minik, sen de geliyor musun? Hep birlikte gidelim!” demiş. Minik, korkusunu anlatınca ceylan gülümsemiş: “Korkmak normaldir, ama korkularımızı yenince daha güçlü oluruz. Ben sana yol göstereceğim, merak etme.” Demiş. Minik biraz cesaret toplamış ve onların peşine takılmış. Yol boyunca ateşböcekleri yollarını aydınlatmış. Minik ilk kez karanlığın sadece simsiyah bir boşluk olmadığını, içinde küçük ışıkların da gizlendiğini fark etmiş. Bir ara rüzgar dalları sallamış ve gölgeler Minik’in önüne düşmüş. Yüreği hop etmiş, geri dönmek istemiş. O anda yaşlı yılkı atı yanlarına gelmiş: “Karanlık korkulacak bir şey değildir. Gölge, ışığın oyunudur. Senin önüne düşen şekiller aslında ağaçların dansıdır.” Demiş. Minik derin bir nefes almış, gölgelere bir daha bakmış. Gerçekten de dalların rüzgarla sallanışından başka bir şey olmadığını anlamış. Sonunda hep birlikte büyük açıklığa varmışlar. Gökyüzü pırıl pırıl yıldızlarla kaplıymış. Tam o anda, parlak ışıklar gökten süzülmeye başlamış: Yıldız yağmuru! Herkes hayranlıkla göğe bakarken Minik, ilk defa karanlıkta kendini huzurlu hissetmiş. Çünkü karanlık olmasa yıldızlar görünmezmiş.

O günden sonra Minik artık karanlıktan korkmaz olmuş. Arkadaşlarına da hep şöyle dermiş: “Korkularımız bazen bizi durdurur. Ama onları tanıyıp içimizdeki cesareti bulduğumuzda, yepyeni güzellikleri görebiliriz.” Ve orman, Minik’in bu cesaretini uzun yıllar anlatmış. Masal da burada bitmiş.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.