Kaybolan Görev Kabarcıkları Masalı

Masalın Özeti: Bu masal, çocuklara düzenli olmak, sorumluluklarını hatırlamak, sakin kalmak, panik anında çözüm bulmak ve yardımlaşmanın önemini öğretir.

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde, nilüferle süslenmiş, balıkların, yengeçlerin, kaplumbağaların yaşadığı bir bataklık varmış. Bu bataklıkta yaşayan hayvanlardan biri de minik su aygırıymış. Su aygırının adı Lolo imiş, Lolo çok tatlı, tombul yanakları olan bir su aygırıymış.

Lolo bataklığın en küçük hayvanıymış ama diğer hayvanlardan bir farkı varmış. Lolo, çok düzenliymiş. Onun bu düzenine bütün hayvanlar hayranmış. Küçük Lolo, her sabah erkenden uyanır, gün içerisinde yapması gerekenleri not defterine yazarmış. Bataklıkta kalem olmadığı için, suyun yüzeyinde oluşan kabarcıkları kullanan Lolo, kabarcıklara dokunmayı çok severmiş. Bu kabarcıkların sihirli olduğunu düşünen Lolo herkese onların güzelliğinden bahsedermiş.

Günlerden bir gün, Lolo her sabah yaptığı gibi uyanıp hemen not defterini çıkarmış ama bu sefer not olamamış. Çünkü kabarcıklar yok olmuş. Bunu gören Lolo çok şaşırmış, kabarcıkların nereye gittiğini bir türlü bulamamış. Eğer onları bulamazsa notlarını alamazmış ve gün içerisinde yapacaklarını unuturmuş. İşte bu yüzden Lolo çok telaşlanmış. Lolo, önce suyun üstünü taramış. Sonra nilüfer yapraklarının altına bakmış. Hatta minik su kuşlarının yuvalarına bile göz atmış. Ama kabarcıklar hiçbir yerde yokmuş. Kalbi hop hop atarken, Lolo bir an durup derin bir nefes almış. “Panik yok Lolo, düşün! Belki hatırlayabilirsin…” demiş ama yine de normale dönemiyormuş. Tam o sırada, bataklıkta yaşayan arkadaşı Gıtır Balık suyu yarıp Lolo’nun yanına çıkmış. “Ne oldu Lolo? Çok üzgün duruyorsun” demiş. Lolo mahzun bir sesle, “Görev Kabarcıklarım kayboldu Gıtır… Bugün ne yapacaktım hiç hatırlamıyorum,” demiş. Gıtır Balık gülümsemiş, “Endişelenme! Hadi gözlerini kapat ve düşün. İlk yapacağın şey her zaman ne olurdu?” Lolo gözlerini kapatmış, kulaklarını kabartmış, suyun hafif dalgalarını dinlemiş. Sonra “Aaa evet!” diye sevinmiş. “Her sabah ilk olarak su jimnastiği yapardım! Bedenimi esnetirdim.” Gıtır sevincinden suyun içinde takla atmış. “Hadi o zaman! Bir iki, bir iki!” Lolo oracıkta suya batıp çıkarak jimnastiğini yapmış. Kendini daha iyi hissetmiş. Jimnastik bitince Gıtır sormuş: “Başka ne vardı görevlerinde?” Lolo bir süre düşünmüş. Sonra gözleri parlamış: “Nilüfer Bahçem vardı! Onlara su serperek tazelenmelerini sağlardım.” İkisi birlikte nilüferlerin olduğu yere gitmişler. Lolo büyük ağzıyla su çekip yaprakların üzerine püskürtmüş. Yapraklar mis gibi parlamış. Gıtır da suyun içinde dans ederek ona eşlik etmiş. Nilüferlere su verdikten sonra Lolo iyice mutlu olmuş. “Demek ki görevlerimi hatırlayabiliyormuşum,” demiş. Kendi kendine gururla gülümsemiş. Akşamüstü güneş batmaya yaklaşırken esintili bir rüzgar çıkmış. Rüzgarın eşliğinde suyun yüzeyinde şeffaf bir şey parlamış. Lolo dikkatlice yaklaşmış ve… Kaybolan Görev Kabarcıklarını bulmuş!

Meğer sabah çıkan güçlü bir rüzgar kabarcıkları kıyıdaki sazlıklara sürüklemiş. Kabarcıklar birbirine tutunmuş halde duruyormuş. Lolo onları bulunca hem şaşırmış hem sevinmiş. “Meğer kaybolmamışlar… Sadece yer değiştirmişler,” demiş. Gıtır Balık gülerek, “Demek ki bazen bir şeyler kaybolur gibi görünür ama aslında sadece biraz yolculuğa çıkmış olurlar,” demiş. Lolo o günden sonra önemli bir şey öğrenmiş: Düzenli olmak çok güzelmiş ama hatırlamayı, sakin kalmayı ve yardım istemeyi bilmek de en az o kadar önemliymiş. Ve Lolo, her yeni günün görevine bir yenisini eklemiş: “Gülümsemeyi unutmamak.”

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.