Küçük Ördek Limon’un Yüzme Masalı

“Küçük Ördek Limon’un Yüzme Masalı, suya girmekten korkan minik ördek Limon’un cesaretini toplayarak yüzmeyi öğrenmesi anlatılıyor. Annesinin ve dostlarının desteğiyle korkusunu yeniyor, denemekten vazgeçmediği için en neşeli yüzücülerden biri oluyor. Masal, çocuklara yeni şeyler denemenin önemini ve cesaretin değerini öğretiyor.”

Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde kalbur saman içinde geniş ve yemyeşil çayırların arasında, gökyüzünü yansıtan kocaman bir göl varmış. Bu gölde yaşayan bir ördek ailesi varmış. Anne ördeğin dört tane sevimli yavrusu olmuş. Üçü göle atladığı gibi şıpır şıpır yüzmeye başlamış. Ama en küçüğü, sarı tüyleri limon gibi parladığı için adına Limon dedikleri yavru, suya bakınca biraz ürkmüş. “Ya batarsam? Ya tüylerim ağırlaşırsa?” diye düşünüp dururmuş. Ablaları ve ağabeyi keyifle yüzüyor, anneleri de onları izlerken gururla gülümsüyormuş. Ama Limon gölün kenarından ileri adım atamıyormuş.

Günlerden bir gün annesi onun yanına gelmiş ve yumuşacık sesiyle: “Canım yavrum, ördekler doğuştan yüzmeyi bilir. Su seni taşıyacak, korkmana gerek yok. Sadece kanatlarını aç ve ayaklarını hareket ettir,” demiş. Limon annesinin sözlerini dinlemiş ama yine de içi rahat etmemiş. Sonra gölün kenarında yaşayan kaplumbağa dostu yanına gelmiş: “Ben bile yüzebiliyorum Limon. Bak, ağır kabuğumla suyun içinde nasıl duruyorum. Sen benden çok daha hafifsin. Denersen başaracağını göreceksin.” Kaplumbağanın sözleri Limon’u biraz cesaretlendirmiş. Yine de o gün suya girmemiş. Ertesi sabah güneş ışıkları gölde parıldarken, rüzgar hafif hafif esmiş. Limon kardeşlerinin ne kadar keyifle suyun içinde süzüldüğünü görünce çok özenmiş. İçinde küçücük bir cesaret kıpırtısı hissetmiş. Derin bir nefes alıp kendi kendine: “Ben de yapabilirim. Denemeden bilemem!” demiş ve yavaşça ayağını göle sokmuş. Suyun serinliği hoşuna gitmiş. Sonra diğer ayağını da koymuş. “Çırp bakalım kanatlarını,” demiş annesi. Limon korka korka kanatlarını açmış, ardından ayaklarını hareket ettirmeye başlamış. O da ne! Su onu batırmamış, tam tersine hafifletmiş, ileri doğru taşımış. Limon şaşkınlıkla bağırmış: “Anne! Yüzüyormuşum! Gerçekten yüzüyormuşum!” Annesi ve kardeşleri hep bir ağızdan sevinçle seslenmişler: “Aferin sana Limon! İşte bu!”

O günden sonra Limon gölden hiç korkmaz olmuş. Hatta en çok oyun oynayan, en hızlı yüzen yavru o olmuş. Çünkü korkusunu yenmiş, denemekten vazgeçmemiş. Masal da burada bitmiş.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.