Teşekkür Etmeyi Öğrenen Kedi Masalı

Bu masal, yardımlaşma ve minnettarlık üzerine yazılmış eğitici bir hikayedir. Çalıya takılıp zor durumda kalan küçük kedi Pamuk, dostlarının yardımıyla kurtulur. Ancak ilk anda teşekkür etmeyi unutur. Daha sonra hatasını fark edip tek tek teşekkür ederek dostluğun değerini anlar. Bu masal, çocuklara teşekkür etmenin önemini, dostluğun kıymetini ve minnet duygusunun güzelliğini öğretir.

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde, hem insanların hem hayvanların yaşadığı küçük bir köy varmış. Bu köyde bir çok hayvanın evi varmış. Pamuk da o hayvanlardan biriymiş. Köyün bitiminde sevimli bir kulübede yaşarmış. Pamuk’un tüyleri bembeyaz, gözleri yemyeşilmiş. Pamuk çok sevimli olsa da çevreye karşı ilgisiz tavrı herkesin dikkatini çekermiş.

Günlerden bir gün, Pamuk, bahçede koşup oynarken büyük bir çalıya takılmış. Çalının dikenleri tüylerine dolanmış ve bir türlü kurtulamamış. Ne kadar çabalasa da tüyleri daha çok karışmış. O an çok korkmuş, çünkü tek başına o çalıdan kurtulamayacağını anlamış. Tam o sırada bahçeden geçen minik serçe, Pamuk’un halini görmüş. “Merak etme Pamuk, seni oradan kurtarmak için hemen yardım çağıracağım” demiş ve uçup gitmiş. Serçe kısa süre sonra köydeki diğer dostlarını toplamış: çalışkan karınca, oyuncu köpek yavrusu ve bilge kaplumbağa. Hep birlikte çalının yanına gelmişler. Karınca ince ince dikenlerin arasından girip tüyleri açmaya başlamış. Köpek yavrusu dikkatlice dalları çekip kenara itmiş. Kaplumbağa ise sabırlı sesiyle herkese ne yapacağını söylemiş. Serçe de dalların arasından yön göstererek çalışmayı kolaylaştırmış. Kısa süre sonra Pamuk çalıdan kurtulmuş. Özgürlüğüne kavuşunca öyle mutlu olmuş ki hemen koşup oynamak istemiş. Ama dostları biraz üzgün bakmış, çünkü Pamuk teşekkür etmeden yanlarından ayrılmış. Pamuk akşam olup kulübesine döndüğünde düşündükçe içi burkulmuş. “Benim kurtulmama yardım eden dostlarım olmasaydı hala çalıların içinde kalacaktım. Ama onlara teşekkür bile etmedim,” diye mırıldanmış. Ertesi gün Pamuk erkenden kalkıp dostlarını tek tek ziyaret etmiş. Önce serçeye gitmiş: “Beni yalnız bırakmadığın için teşekkür ederim.” Sonra karıncaya uğramış: “Sabırla dikenleri açtığın için teşekkür ederim.” Köpek yavrusuna koşmuş: “Cesaretinle dalları çektiğin için teşekkür ederim.” Son olarak kaplumbağanın yanına varmış: “Bilgeliğinle bize yol gösterdiğin için teşekkür ederim.”

Dostları bu sözleri duyunca çok sevinmiş. Hepsi gülümseyerek Pamuk’a sarılmış. O günden sonra Pamuk, yardımı küçücük de olsa kimden görürse görsün teşekkür etmeyi hiç unutmamış. Çünkü teşekkür etmek, dostluğun ve sevginin en güzel göstergesiymiş. Ve o köyde yaşayan tüm hayvanlar, teşekkür etmenin kalpleri birbirine bağlayan küçük ama güçlü bir köprü olduğunu öğrenmişler. Masal da burada bitmiş.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.