Tavşan Kardeşler ve Kayıp Köprü Masalı

“İki tavşan kardeş, yıkılan köprüyü tamir ederek işbirliği ve dayanışmanın gücünü keşfeder. Farklı özelliklerini birleştiren kardeşler, birlikte çalışmanın her zorluğu aşabileceğini öğrenir.”

Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde kalbur saman içinde, uzak bir vadide, çimenlerin mis gibi koktuğu, rengarenk çiçeklerin açtığı bir orman varmış. Bu ormanda kahverengi tüylere sahip iki tavşan kardeş yaşarmış. Büyüğünün adı Pofuduk, küçüğünün adı ise Zıpır’mış. Pofuduk sakin, düşünceli ve biraz temkinliymiş. Zıpır ise çok meraklı, hızlı ve aceleciymiş. Ne zaman bir sorun çıksa, biri düşünmeden atılır, diğeri durup uzun uzun düşünürmüş.

Bir gün tavşan kardeşler, ormanın öte yakasında büyüyen tatlı havuçları toplamak istemişler. Ancak oraya geçmek için küçük bir tahta köprü kullanmaları gerekiyormuş. Köprüye vardıklarında, tahtaların kırıldığını, köprünün yarısının yıkıldığını görmüşler. Zıpır heyecanla: “Hadi atlayalım, belki karşıya geçebiliriz!” demiş. Ama Pofuduk başını sallamış: “Hayır, çok tehlikeli. Eğer düşersek dere bizi sürükler. Önce düşünmeliyiz.” İki kardeş orada biraz durmuş. Zıpır bir yandan sabırsızca ayağını yere vuruyor, Pofuduk ise çözüm arıyormuş. Sonunda Pofuduk: “Tahtaları onarabiliriz. Yakındaki kuru dalları ve sarmaşıkları kullanalım.” demiş. Zıpır önce biraz homurdanmış ama sonra: “Tamam, sen dalları seç, ben de hızlıca taşıyayım!” diyerek işe koyulmuş. Biri dikkatlice sağlam dalları aramış, diğeri ise onları hızla taşımış. Sonra sarmaşıklarla dalları birbirine bağlamışlar. Birlikte çalışarak köprüyü yeniden sağlamlaştırmışlar. Köprü hazır olunca Zıpır sevinçle zıplamış: “Bak gördün mü? Senin sabrın ve benim hızım sayesinde başardık!” Pofuduk gülümsemiş: “Evet kardeşim. Tek başımıza yapamazdık. Sen taşımasaydın, ben yetişemezdim. Ben düşünmeseydim, senin hızın boşa giderdi.” İki kardeş güvenle köprüden geçmiş. Karşıya vardıklarında havuç tarlasını görünce mutluluktan gözleri parlamış. Birlikte topladıkları havuçları sepetlerine doldurup eve dönmüşler.

O günden sonra Pofuduk ve Zıpır şunu hiç unutmamış: “Sorunlar büyük olsa da, kardeşlik ve işbirliği her engeli aşar.” Ve onlar hep birlikte, dayanışma içinde yaşamışlar. Masal da burada bitmiş.

Daha fazla kısa masal okumak isterseniz Kısa Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.