Tilki Tüylü ve Çocukların Masalı

Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde yemyeşil ağaçların arasında saklı kocaman bir orman varmış. Bu ormanda binlerce hayvan yaşarmış, her hayvanın farklı karakteri varmış. Kimi çalışkan, kimi tembel, kimi kibirli kimi uysal. Bu hayvanların arasında birde merakıyla bilenen tilki Tüylü varmış.

Tüylü, her şeyi, her yeri merak edermiş. Sürekli yeni yerler keşfetmek, yeni hayvanlarla hatta ormanın yakınına gelen insanlarla da tanışmak istermiş. Tütlü’nün ailesi ise bu durumdan çok memnun değilmiş. Ona sürekli ormanın kenarında yaşayan insanlardan hep uzak durmasını söylerlermiş. Çünkü insanlar, hayvanlara zarar verebilir diye düşünürlermiş. “Asla ormanın sınırlarını geçme” dermiş annesi. Tüylü ise kalbiyle başka şeyler hissedermiş. “Bence insanlar kötü değil, belki de bizimle arkadaş olmak istiyorlar” diye içinden geçirirmiş. Günlerden bir gün Mina, en yakın dostu sincabın anlattıklarını dinlemiş. Sincap, ormanın kenarında insan çocuklarının oynadığını görmüş. Onların kahkahalarla koşuşturduğunu, ellerinde rengarenk uçurtmalar uçurduğunu söylemiş. Tüylü’nün merakı iyice artmış. “Ben de gidip görmek istiyorum” demiş. Birkaç gün boyunca plan yapmış. Bir sabah güneş yükselirken, gizlice ormanın kenarına doğru gitmiş. Ağaçların arasından çıktığında rengarenk giysiler içinde bir grup çocuğu görmüş. Çocuklar ip atlıyor, gülüyor, şarkılar söylüyormuş. Tüylü gözlerini onlardan alamamış. Tam o sırada gökyüzü kararmış, rüzgar şiddetlenmiş. Minik tilki, panik içinde koşarken ayağı büyük bir çukura sıkışmış. Kımıldadıkça daha da batmaya başlamış. “Yardım edin!” diye minik sesiyle bağırmış. O sırada onun sesini duyacak hiç bir hayvan yokmuş. Ama çocuklardan biri tilkinin bağırışlarına kulak vermiş. Yanında ki arkadaşlarına bir yerlerden ses geldiğini söylemiş ve çocuklar koşarak sesin geldiği yere doğru gitmiş. Tüylü karşısında çocukları görünce ne yapacağını bilememiş “Lütfen bana yardım edin” diyebilmiş sadece. Çocuklar başta tilkiden çekinmiş ama onu orada bırakmak istememişler. “Korkma küçük tilki, sana yardım edeceğiz” demişler ve hep birlikte Tüylü’yü kurtarmak için plan yapmışlar. İçlerinden biri uzun bir dal bulmuş ve tilkinin yanına doğru sürüklemiş, Tüylü’ye onu tutmasını söylemişler. Tüylü sıkıca dala tutunmuş, çocuklarda tüm güçleriyle dalı çekmiş. Kısa süre içinde Tüylü özgür kalmış. “Beni kurtardınız! Size nasıl teşekkür edeceğimi bilemiyorum” demiş. Çocuklardan biri gülümseyerek: “Biz sadece yardıma ihtiyacı olan birine yardım ettik. Sen de bizim arkadaşımız olabilirsin” demiş.

O anda ormanın derinlerinden Tüylü’nün babası çıkagelmiş. Her şeyi görmüş ve insanların aslında kötü olmadığını anlamış. Gözleri dolmuş. “Sizi yanlış tanımışız. Kalbinizde iyilik varmış” demiş. O günden sonra tilki ailesi, insanlardan korkmamış. Tüylü de sık sık ormanın kenarına gidip çocuklarla oyun oynamaya başlamış. Böylece hem insanlar hem de orman hayvanları birbirlerine güvenmeyi öğrenmişler. Ve masal burada bitmiş.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.