Yemek Yemeyen Efe’nin Masalı

Yemek Yemeyen Efe’nin Masalı

Eylül 9, 2021 0 Yazar: Ezgi E.

Bir varmış bir yokmuş evvel zaman içinde kalbur saman içinde kasabanın birinde yaşayan bir çocuk varmış. Bu çocuğun adı Efe’ymiş. Efe bu yıl ki doğum gününde tam 5 yaşına girecekmiş. Eylül ayında okula başlayacak olan Efe yemek yemeği hiç sevmezmiş. Annesi ve babası Efe’nin yemek yemeği sevmediğine çok üzülürmüş. Annesi sürekli Efe’nin sevebileceği yemekleri yapar ve yemesi için adeta yalvarırmış. Ama Efe o enfes yemeklerin sadece tadına bakarmış ve yemeğe devam etmezmiş. Yaşıtlarına göre biraz zayıf kalan çocuk bu duruma aldırış etmezmiş.

Eylül ayı geldiğinde Efe okula başlamış. Bütün çocuklar gibi Efe’de çok sevinçliymiş. Her sabah çantasını sırtına alır okuluna neşe içinde gidermiş. Okula gittiğinde teneffüs saatlerinden birinde bütün çocuklar evlerinden getirdikleri yiyecekleri yermiş. Ama Efe çantasını hiç açmaz annesinin beslenme çantasına koyduğu hiç bir yemeği yemezmiş. Bir kaç gün sonra Efe’nin bu durumu öğretmeninin dikkatini çekmiş ve küçük Efe ile konuşmak istemiş. Öğretmen “Sevgili Efe neden annenin senin için hazırladığı yemekleri yemiyorsun?” Diye sormuş. Efe “Öğretmenim benim canım hiç yemek yemek istemiyor.” Demiş. Öğretmen Efe ile konuşmaya devam etmiş ve konuşmanın sonunda Efe’nin annesini aramış ve okuma davet etmiş. Okula gelen anne öğretmeni bulmuş ve sorunun ne olduğunu sormuş. Öğretmen Efe’nin yemek yemediğini söylemiş. Anne bu duruma çok üzüldüğünü ve ne yaptıysa Efe’ye yemek yemeği sevdiremediğini anlatmış. Öğretmen ve Efe’nin annesi bir çözüm yolu aramaya başlamış ve bir çözüm bulmuşlar. Anne ve baba Efe’ye yemek ile ilgili hiç baskı yapmamaya karar vermişler. Sabah kahvaltıya oturmuşlar Efe’yi çağırmamışlar, anne okul için Efe’ye beslenme çantası hazırlamamış ve akşamları da Efe’yi hiç yemeğe çağırmamışlar. Bir gün sonra Efe’nin karnı iyice acıkmış ama bir şey yememeye inat ediyormuş. Okulda arkadaşlarının beslenme çantalarından gelen kokulara içi gidiyor ama utanıp isteyemiyormuş.

Yemeğe çağırılmadığının ikinci gününde Efe sabah kalkar kalmaz mutfağa gitmiş ve hazır olan kahvaltı sofrasına oturmuş. Annesi ve babası çok şarkınmış ama küçük çocuğa hiç belli etmiyorlarmış. Annesi Efe’ye belli etmeden beslenme çantasını hazırlamış ve kapının önüne bırakmış. Okula giderken beslenme çantasını da yanına alan Efe öğle yemeğinde beslenmesinin içinde ne varsa yemiş. Bu duruma öğretmeni de çok şaşırmış. Akşam olunca hazır olan sofraya herkes den önce koşmuş ve yemeğini afiyetle yemiş. Annesi artık dayanamamış ve “Bugün çok açsın galiba Efe” demiş. Küçük çocuk “Evet annecim uzun süre yemeğe beni çağırmadınız ve ben çok acıktım bir daha yemek bulamam diye çok korktum artık hep yemeklerimi yiyeceğim” demiş. Annesi ve babası bu duruma çok sevinmiş hayatta hiç bir şeyin zorla olmayacağını anlamışlar ve küçük Efe’nin afiyetle yemek yemesini izlemişler.

Çocuğunuz kısa masalları daha çok seviyorsa Kısa Çocuk Masalları kategorimizi inceleyebilir çocuklarınız için değişik masallar seçebilirsiniz.