Ayakkabısını Bağlamayı Öğrenen Minik Tilki

Masalın Özeti: Bu masal, çocuklara özgüven kazanmanın ve bağımsız olmanın, küçük denemelerle başladığını anlatır. Kendi başına bir işi yapabilmenin, çocuğun kendine olan inancını nasıl güçlendirdiğini anlatır.

Bir varmış, bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde upuzun, yeşil ağaçların gökyüzüne uzandığı, kuş seslerinin rüzgarla dans ettiği bir ormanda Minik Tilki Tiko yaşarmış. Tiko meraklı, sevecen ama biraz da çekingen bir tilkiymiş. Ormandaki arkadaşları kendi işlerini tek başlarına yapabiliyorken, Tiko bazı şeylerde başkalarına ihtiyaç duyarmış. En çok da ayakkabı bağlama konusunda zorlanırmış. Her sabah orman okuluna gitmeden önce annesi Tiko’nun ayakkabılarını bağlarmış. Annesi bağlarken Tiko sessizce bekler, “Ben bağlayamam ki” diye düşünürmüş. Aslında denemekten korkarmış. Ya yapamazsa, ya ayakkabıları çözülürse, ya arkadaşları gülerse… Bu düşünceler onu çok üzermiş.

Bir gün annesi hafifçe gülümseyerek, “Bugün ayakkabılarını kendin bağlamayı dener misin?” diye sormuş. Tiko önce kuyruğunu sallamış, sonra başını öne eğmiş. “Ben beceremem ki,” demiş çekingen bir sesle. Annesi ise onu kucaklamış ve “Denemeden bilemezsin,” demiş. O gün okul yolunda Tiko’nun ayakkabıları biraz gevşekmiş. Koşarken bağı çözülmüş ve Tiko tökezleyip yere oturmuş. Arkadaşları hemen yanına gelmiş. Ayı, Sincap ve Tavşan endişeyle bakmışlar. Kimse gülmemiş. Sincap, “İstersen birlikte bağlayabiliriz,” demiş. O an Tiko çok şaşırmış. Meğer korktuğu şey hiç de düşündüğü gibi değilmiş. Öğretmen Baykuş sınıfa girdiğinde herkes yerini almış. Baykuş, o gün “kendi başına yapabilmek” konusundan bahsetmiş. “Kendi başına bir şey yapabilmek, küçük de olsa büyük bir cesaret,” demiş. Bu sözler Tiko’nun kulağında yankılanmış. Ders bitince Tiko bir köşeye oturmuş, ayakkabı bağcıklarına bakmış. Önce elleri titremiş. Bağcıkları dolaştırmış ama düğüm olmamış. Birkaç kez denemiş, her seferinde çözülmüş. Tam vazgeçecekken öğretmen Baykuş yanına gelmiş. “Zorlandığını gördüm,” demiş. “Ama vazgeçmediğini de fark ettim.” Baykuş yavaşça göstermiş ama bağlamamış. “Sen yapacaksın, inanıyorum” demiş. Tiko derin bir nefes almış. Bağcıkları çaprazlamış, kulak gibi iki halka yapmış, sonra dikkatlice düğümlemiş. Bir an sessizlik olmuş. Sonra… bağcıklar durmuş. Çözülmemiş! Tiko gözlerine inanamamış. “Yaptım!” diye bağırmış. Arkadaşları alkışlamış, öğretmeni gururla gülümsemiş. O an Tiko kendini biraz daha büyümüş hissetmiş.

O günden sonra Tiko sadece ayakkabılarını bağlamayı öğrenmemiş. Kendi suyunu doldurmayı, çantasını hazırlamayı, fikirlerini söylemeyi de denemeye başlamış. Her denemesinde biraz daha özgüvenli olmuş. Hata yaptığında üzülmüş ama vazgeçmemiş. Bir akşam annesi ona bakıp, “Bugün çok değiştin küçük tilkim, artık çok özgüvenlisin,” demiş. Tiko gülümsemiş. “Ben aslında hep yapabilirmişim, sadece hiç denememişim,” demiş. Ve o günden sonra Minik Tilki Tiko, kendi ayakkabısını bağladığı her an, kalbinde küçük bir gurur düğümü atarmış. Masal da burada bitmiş.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.