Emir ve Cesaret Çiçeği Hikayesi

Hikayenin Açıklaması: Bu hikaye, utangaçlığın zamanla ve doğru destekle aşılabileceğini anlatırmış. Küçük adımlar atarak, cesaret göstererek ve kendine inanarak herkes kendini ifade etmeyi öğrenebilir.

Bir zamanlar küçük bir kasabada, Tolga adında utangaç bir çocuk yaşarmış. Tolga çok nazik, iyi kalpli ve hayal gücü geniş bir çocukmuş ama konuşmaya gelince sesi neredeyse duyulmazmış. Yeni insanlarla tanışmaktan çekinir, kalabalık ortamlarda geri planda kalırmış. Okulda öğretmeni soru sorduğunda cevabı bilse bile el kaldırmazmış. Arkadaşları oyun oynarken onları uzaktan izler, katılmak istese de cesaret edemezmiş. İçinde söylemek istediği pek çok şey varmış ama sanki kelimeler dudaklarına gelince kayboluyormuş.

Bir gün sınıfa yeni bir öğretmen gelmiş. Adı Ezgi Öğretmen’miş. Çocukları dikkatle gözlemlermiş. Tolga’nın sessizliğini fark etmiş ama onu zorlamak yerine sabırla yaklaşmayı seçmiş. Bir gün derste çocuklardan hayal ettikleri bir şeyi resmetmelerini istemiş. Tolga hemen kalemine sarılmış. Rengarenk bir bahçe çizmiş. Bahçede kocaman bir çiçek varmış ama bu çiçeğin yaprakları kapalıymış. Ezgi Öğretmen Tolga’nın yanına gelmiş ve gülümsemiş. “Bu çiçek neden açmamış?” diye sormuş. Tolga önce sessiz kalmış sonra çok kısık bir sesle, “Korkuyor,” demiş. Öğretmen başını sallamış. “Peki açsa ne olur?” diye sormuş. Tolga biraz düşünmüş: “Güneşi görür… ve daha güzel olur,” demiş. O günden sonra öğretmen Tolga’ya küçük küçük görevler vermeye başlamış. Önce sadece bir arkadaşına bir şey anlatmasını istemiş. Tolga zorlanmış ama denemiş. Sonra iki arkadaşına… sonra küçük bir gruba… Her seferinde Tolga’nın sesi biraz daha duyulur olmuş. Bir gün okulda küçük bir etkinlik yapılacakmış. Öğrenciler sırayla sahneye çıkıp kısa bir şey anlatacakmış. Tolga bunu duyunca çok korkmuş, kalbi hızlı hızlı atmış. Kaçmak istemiş ama sonra çizdiği çiçeği hatırlamış. “Açarsa daha güzel olur…” sözleri aklına gelmiş. Sahneye çıkma sırası geldiğinde elleri titriyormuş. Ama Ezgi Öğretmen ona cesaretle bakmış. Tolga derin bir nefes almış ve konuşmaya başlamış. İlk başta sesi titremiş ama sonra yavaş yavaş güçlenmiş. Kısa hikayesini anlatmış. Salondaki herkes sessizce onu dinlemiş. Bitirdiğinde alkışlar yükselmiş. Tolga şaşkınmış, alkışları duyunca çok mutlu olmuş.

O günden sonra Tolga tamamen değişmemiş ama artık korkularıyla baş etmeyi öğrenmiş. Arkadaşlarıyla konuşur olmuş, oyunlara katılmış. Bir gün öğretmeni ona sormuş: “O çiçek ne oldu?” Emir gülümsemiş: “Açtı… ve güneşi gördü.” Demiş. Bu hikayede burada bitmiş.

Daha fazla Hikaye okumak isterseniz Hikayeler kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.