Geç Uyanan Ayıcık Bono’nun Masalı

Masalın Özeti: Ayıcık Bono geç saatlere kadar oyun oynamayı sever. Bu yüzden sabahları hiçbir şeye yetişemez. Bir gün, erken uyumanın sabahın güzelliklerini görmek için ne kadar değerli olduğunu keşfeder.

Bir varmış bir yokmuş… Evvel zaman içinde kalbur saman içinde, Karlı Dağ’ın eteklerinde, kocaman bir çam ağacının yanında yaşayan sevimli bir ayıcık varmış. Adı Bono’ymuş. Bono çok neşeliymiş ama bir huyu yüzünden herkes ondan dertliymiş: Hiçbir zaman erken kalkamazmış! Bono akşam olunca oyun oynamayı çok severmiş. Tavşanla top oynar, sincabın topladığı kozalakları dizer, sonra da ay ışığı altında şarkılar söylerlermiş. Ama sabah olunca… Bono’nun horultuları tüm ormana yayılırmış!

Bir sabah, tüm orman cıvıl cıvılmış. Sincap Sino ağaçtan ağaca zıplıyor, kuşlar sabah şarkısını söylüyor, tavşanlar çiçek topluyormuş. Ama Bono hala mışıl mışıl uyuyormuş. Güneş yükselmiş, kelebekler kanat çırpmış, arılar ballarını toplamış… Bono hala uyanmamış. Sonunda Sino ağacın dalından bağırmış: “Bono! Kalk artık, sabahı kaçırıyorsun!” Ama Bono yastığını sıkıca sarılmış: “Beş dakika daha…” demiş uykulu bir sesle. Gün bitmiş, herkes akşam yemeğine oturmuş. Bono gözlerini yeni açmış. “Of, yine oyunları kaçırdım!” diye üzülmüş. Tavşan Tofi gülerek, “Bugün gölde ördek yavruları yüzmeyi öğrendi, ne kadar tatlıydılar!” demiş. Bono’nun içi burkulmuş. “Ben de görmek isterdim.” O gece Bono kararsız kalmış. “Biraz erken uyusam sabah neler oluyor görebilirim, ama… o kadar erken nasıl uyuyacağım?” diye düşünmüş.
Tam o sırada ormanın en yaşlı sakini, Bay Puhu yanına gelmiş. “Sevgili Bono,” demiş bilge baykuş, “gece güzeldir, ama sabahın taze havası seni bambaşka biri yapar. Bir gün dene, farkı göreceksin.” Bono başını sallamış. “Tamam Bay Puhu, bu gece deneyeceğim.” O akşam erkenden yatağına girmiş. Başta biraz dönüp durmuş, ama kısa sürede uykuya dalmış. Sabah gözlerini açtığında orman sessizmiş, sadece kuşların ince cıvıltısı duyuluyormuş. Kapısını araladığında gözleri kamaşmış. Güneş ağaçların arasından süzülüyor, çiğ taneleri pırıl pırıl parlıyormuş. Çiçekler yeni uyanmış, kelebekler dans ediyormuş. Bono nefesini tutmuş: “Bu sabah başka bir dünya gibi!” Koşarak Tofi’nin yanına gitmiş. “Tofi! Artık erken kalkıyorum, çünkü sabahın büyüsü var!” demiş sevinçle.

O günden sonra Bono geceleri oyun oynamayı kısaltmış, erkenden uyuyup sabahın güzelliklerini keşfetmiş. Kuşların şarkısını dinlemiş, gölde balıkların sıçrayışını izlemiş, ormanın serin kokusunu içine çekmiş. Ve o günden sonra, Bono ormanın “Sabah Neşesi” olarak tanınmış. Masal da burada bitmiş.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.