Kurbağa ve Kayıp Nilüfer Masalı

Zıpır Kurbağa, her sabah gölette açan nilüfer çiçeklerini büyük bir sevinçle izler. Bir sabah uyandığında gölet yüzeyinin çıplak olduğunu, nilüfer yapraklarının ve çiçeklerin kaybolduğunu görür. Arkadaşlarıyla güç birliği yaparak ipuçlarını takip eder, gizemli bulmacaları çözer ve birlikte çalışmanın gücüyle nilüferleri geri getirir. Bu masalda iş birliği, sorumluluk ve doğa sevgisi temaları ön plana çıkmaktadır.

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde ormanın derinliklerinde, yemyeşil bir göletin yanında yaşayan hayvanlar varmış. Tüm hayvanlar bu gölete ve göletin üzerinde ki nilüferlere hayranmış. Bu hayvanlardan biri de Zıpır adında ki kurbağa imiş. Zıpır her gün büyük bir heyecanla uyanır hızla nilüferleri izlemeye gidermiş.

Günlerden bir gün, güneş yeni yeni doğarken, Zıpır erkenden uyanmış ve büyük bir heyecanla göletin kıyısına sıçramış. Her sabah olduğu gibi su yüzeyinde nilüfer yapraklarının açılmasını beklemeye başlamış. Bu nilüferler, Zıpır’ın en sevdiği oyun yeriymiş; yaprakların üzerinde zıplayıp şarkılar söylemek, ardından su sıçratarak göletteki balıkları selamlamak onun en büyük neşesiymiş. Ancak o sabah gölete baktığında çok şaşırmış. Nilüfer yaprakları ve üzerindeki beyaz-pembe çiçekler yok olmuş. Sadece boş, dalgalı bir su yüzeyi varmış. Zıpır’ın kalbi hızla çarpmış. “Nilüferlerim nerede?” diye mırıldanmış. Hemen sıçrayarak göletin etrafını kolaçan etmeye başlamış. Yapraklar, çiçekler sanki hiç orada değillermiş gibi su yüzeyi dümdüzmüş. Zıpır, en yakın arkadaşı Sincap Bobi’yi bulmak için orman yoluna doğru zıplamış. Bobi, her sabah Zıpır’a taze meyveler ve kuruyemişler getirirmiş. Bobi’yi bir meşe ağacının altında bulmuş. “Bobi, nilüferler kayboldu!” diye nefes nefese anlatmış. Bobi, cıvıl cıvıl bir sesle “Hadi bakalım, bir iz bulalım!” demiş ve kili gölet kenarına geri dönmüşler. Suyun kenarında küçük, yaprak benzeri yeşil parçacıklar görmüşler. “Bu nilüfer yaprağı parçası olabilir,” demiş Bobi. Peşlerinden Baykuş Dodo da gelmiş. “Sessizlik olsun, bir bilmece çözmemiz gerek,” diye mırıldanmış. Dodo, “Nilüferler bir gece yolculuğuna çıktı; onları geri getirecek anahtar, üç ipucunda saklı,” demiş. Birinci ipucu: suyun derinliklerinde kaybolan renkler. Zıpır, gölete dalmış; balık Dost Fırfır ona renkli pullarından birkaçını vermiş. “Renkler hediye ederim, ama sabırla bak,” demiş Fırfır. Zıpır pulları nilüfer yaprağı parçasıyla birleştirince su yüzeyinde beliren hafif renk çizgileri ikinci ipucunu göstermiş. İkinci ipucu, gölet kenarındaki yosunların arasında gizliymiş. Bobi, “Yosunların sesi dinle,” demiş. İkisi gölet kenarındaki nemli yosunları nazikçe okşamış; yosunlar hafif bir hışırtıyla “Gölün kalbine gidin” diye ses duymuşlar. Zıpır, göletin tam ortasına uzanan eski tahtadan köprüyü işaret etmiş ve “Oraya gidelim!” demiş. Üçüncü ipucu en zor olanıymış: gecenin karanlığında parlayan bir anahtar bulmakmış. Bobi, “Ay ışığı yoksa bulamazsınız,” demiş ve hep birlikte akşam olmasını beklemişler. Dolunay yükseldiğinde su yüzeyi ay ışığıyla parlamış. Suda, nilüfer köklerinin olduğu eski su altı banketindeki taşların arasına gizlenmiş küçük bir demir anahtar belirmiş. Zıpır suya dalmış, nazikçe anahtarı almış. Anahtarı eline alınca gölet ortasında eski bir su sarnıcı kapağı belirdi. Bobi ile birlikte kapağı kaldırdılar; altından suyun kalbine uzanan taş bir merdiven indi. Cesaretle aşağı indiler. Karşılarında nilüferlerin kökleri, ama zincirlenmiş haldeydi. Zincirlerin ucunda “Doğa unutulur da, sevgi geri getirir” yazılı eski bir levha duruyordu. Dodo’nun bilge sesi yankılanmış: “Sevgiyle çalışın, nilüferleri özgür bırakın.” demiş. Zıpır, sevdiği nilüfer yapraklarından birini öperek zincire dokunmuş; Bobi yavaşça balık ve su canlılarıyla birlikte köklere can suyu taşımış; Bilbo da kanatlarıyla hafif bir rüzgâr esmiş. Bu üç eylem birlikte zincirleri gevşetmiş. Nilüfer kökleri serbest kalmış, merdiven boyunca yukarı doğru sürüklenmişler. Gölete geri çıkınca, ilk tomurcuk su yüzeyine değmiş ve yavaşça bir nilüfer çiçeği açılmış. Ardından birbiri peşi sıra onlarca yaprak ve çiçek suyu doldurmuş. Göl cıvıl cıvıl hayatla dolmuş; kurbağalar zıplamış, sinekler vızıldamış, kelebekler nilüferlerin üzerinde dans etmiş.

Zıpır Kurbağa derin bir nefes almış. “İş birliğiyle her kayıp şeyi buluruz,” demiş. Bobi elindeki ceviz kırıntısını nilüfer yapraklarına serpmiş; Dodo yukarıdan gülümseyerek uçmuş. Fırfır balık, göletin etrafında neşe içinde turlamış. Orman halkı bir araya gelip gölet kenarında bir kutlama düzenlenmiş bu kutlamaya da Nilüfer Festivali adı verilmiş. O günden sonra, her sabah Zıpır, Bobi ve Dodo gölete birlikte gider; nilüferleri kontrol eder, su canlılarıyla sohbet eder, doğanın dengesini korumanın önemini paylaşırlarmış. Çünkü öğrenmişler ki en güzel çiçekler bile, dostların el birliğiyle korunduğunda sonsuza dek açarmış.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.