Lale’nin Sihirli Tohumları Masalı

Orman Perisi Lale, kurak bir vadide sihirli tohumlar ekerek bitki örtüsünü canlandırmak ister. Her tohumu toprağa bırakırken doğanın döngüsünü, sabrı ve özeni öğretir. Zamanla susuz topraklar çiçek açar, dostluk ve emekle büyüyen güzellik vurgulanır.

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde ormanın derinliklerinde sihirli bir vadi varmış. Bu vadiye Sihirli Vadi derlermiş. Sihirli Vadi bir zamanlar yemyeşil çiçek tarlalarıyla ünlüymüş. Her yerde kelebekler uçar, arılar bal yaparmış. Ama gelin görün ki sonra bir kaç senedir Sihirli Vadi eskisi gibi değilmiş. Yağmurlar azalmış, toprak çatlamış, renkler solmuş. Bu durum Orman Perisi Lale’yi çok üzüyormuş.

Günlerden bir gün Lale, ormanın içinde gezinirken bu gördüğü manzarayı artık değiştirmeye karar vermiş. “Bu sihirli vadi yeniden canlanmalı,” demiş kendi kendine. Yıllar önce büyük büyükannesinin verdiği tohumlar aklına gelmiş. Hemen onları sakladığı yerden almış ve içlerinden dokuz tanesini seçmiş. Her biri farklı bir rengi, farklı bir özelliği temsil ediyormuş: kırmızı cesaret, turuncu neşe, sarı umut, yeşil huzur, mavi dinginlik, mor hayal gücü, pembe sevgi, beyaz saflık ve altın bilgelik. İlk kırmızı tohumu, vadinin en kuru noktasına ekmiş ve toprağa fısıldamış: “Burada cesaret yeşersin.” demiş. Gün doğarken ufuk kırmızı bir alev gibi parlamış ve toprak filiz vermeye başlamış. İkinci Turuncu tohumu alıp tepenin yamacına bırakmış: “Neşe saç,” demiş. Rüzgâr estiğinde turuncu minik çiçekler dans etmeye başlamış; kelebekler gelip konmuş. Üçüncü tohum sarıymış: Vadinin ortasındaki kurumuş dere yatağına ekmiş. “Umut yeşersin,” diye mırıldanmış. Birkaç günde, sarı papatyalar su ararcasına boy vermiş; vadide umut ışığı yayılmış. Dördüncü tohum yeşilmiş: Çatlamış toprak çatlaklarına yerleştirmiş. “Huzur dolsun.” demiş. Filizler, narin yeşil yapraklarını gösterince Lale gülümsemiş. Beşinci mavi tohum, küçük bir gölet kenarına düşmüş. “Dinginlik olsun.” diye mırıldanmış. Su yüzeyinde mavi nilüferler açılmış; gölette yansımalar huzur vermiş. Altıncı mor tohummuş, vadinin gölgesinde kalmış bir kayalığın dibine ekmiş ve “Hayal gücü yükselsin.” diye dilek dilemiş. Mor çiçekler gece parlamış, yıldızlarla yarışır olmuş. Yedinci pembe tohum, vadide yalnız bir ağacın dibine bırakılmış. “Sevgi çoğalsın.” demiş. Ağacın dalları pembe tomurcuklarla dolmuş; orada yürüyen herkes kalbine sevgi dolu bir sıcaklık hissetmiş. Sekizinci beyaz tohum, sabah sisinin en yoğun olduğu yere ekilmiş. “Saflık kalsın.” demiş. Sis dağıldığında bembeyaz papatyalar vadide saf bir örtü gibi uzanmış. Son olarak dokuzuncu altın tohum: Vadinin tam merkezine, tüm renklerin buluşma noktasına ekilmiş. “Bilgelik ışığı yansın.” diye fısıldanmış. Altın ışıltılı bir ağaç filizlenmiş; dallarında tüm renklerin tohumları sallanmış.

Lale, her sabah vadinin etrafında dolaşıp bitkilerle konuşmuş, onlara su damlalarını, kuşların şarkılarını ve güneşin sıcaklığını iletmiş. Zamanla vadide bir kış bahçesi gibi canlanma başlamış; ormanın diğer sakinleri gelmiş, tohumların etrafında çalışıp bakım yapmış. Bir ay sonra, Sihirli Vadi tamamen değişmiş. Renkli çiçekli tarlalar, yumuşak yeşil çimenler, parıldayan göletler ve sihirli ağaçlar… Her adımda bir masal şarkısı duyulur olmuş. Lale, vadinin ortasındaki altın ağacın altında durup dostlarına “Arkadaşlar Sihirli Vadinin canlanması için Emek verdik, sabır gösterdik, sevgiyi paylaştık. İşte sihrin kaynağı bu.” demiş. O günden sonra, her bahar Peri Lale’nin Sihirli Tohumları vadide yeniden yeşermiş; ormana gelen her canlı, doğanın döngüsünü ve iş birliğinin gücünü hatırlamış. Masal da burada bitmiş.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.