Ormandaki Büyük Fırtına Masalı

Bir varmış, bir yokmuş… Evvel zaman içinde kalbur saman içinde, ormanın derinliklerinde, kuş cıvıltılarının yankılandığı, çiçeklerin misler gibi koktuğu, nehrin gürül gürül aktığı bir orman varmış. Bu ormanda yaşayan sevgi dolu hayvanlar varmış. Bu hayvanlardan biri ayı Pofuduk, diğeri tilki Lila ve kunduz Moko’ymuş. Bu üç arkadaş, her sabah oyun oynamak ve ormanın yeni sürprizlerini keşfetmek için bir araya gelirmiş.

Günlerden bir gün ormanın ilk ışıkları, etrafı aydınlatmaya başladığında Pofuduk, Lila ve Moko da oyun oynamak için orman parkında buluşmuşlar. Üç arkadaş hemen en sevdikleri oyunları sırayla oynamaya başlamış. Önce yerden yüksek, sonra ebelemece ve tam saklambaç oynamaya başladıklarınd aormanın içinden gelen derin bir uğultu duymuşlar. Hayvanlar bu uğultunun ne olduğunu anlamaya çalışırken, gökyüzü birden kapkara bulutlarla dolmuş, rüzgar hışırdamış, dallar sallanmaya başlamış. Kuvvetli bir fırtına yaklaşıyormuş! Hayvanlar bir an korkuya kapılmış ama tilki Lila, rüzgardan korunmaya çalışan arkadaşlarına bakıp cesaretle, “Korkmayın, birlikte olursak bunu atlatırız!” demiş. Pofuduk ilk adımı atmış. Güçlü kollarıyla devrilen kalın dalları kenara çekmiş ve patikayı açmaya başlamış. Moko, fırtınanın taşıdığı çamur ve su birikintilerini küçük barajlar yaparak yönlendirmiş. Böylece su yolları değişmiş ve ormanın içi daha güvenli hale gelmiş. Lila ise ormanda yaşayan küçük canlılara seslenmiş; kuşlar, farecikler, kaplumbağalar… Hepsini güvenli mağaralara yönlendirmiş. Tam o sırada incecik bir çığlık duyulmuş. Küçük bir baykuş yavrusu, ani rüzgarla yuvasından savrulmuş ve bir dala takılı kalmış. Baykuş korkudan titriyormuş. Pofuduk hiç düşünmeden ağaca tırmanmış, Moko dalı sabitlemiş, Lila ise yavruyu sakinleştirmiş. Üçü birlikte çalışınca baykuş yavrusu güvenle kurtulmuş. Fırtına giderek şiddetlenmiş; yağmur dökülmüş, rüzgar uğuldamış. Fakat dostlar birbirlerine destek olmaktan vazgeçmemiş. Lila hızla koşup yön göstermiş, Pofuduk en ağır yükleri taşımış, Moko ise tıkanan su yollarını sürekli açarak ormandaki hayvanların geçişlerini güvenli kılmış. Ne kadar zor olsa da birlikte olduklarında her şeyin üstesinden geldiklerini fark etmişler.

Sonunda rüzgar dinmiş, yağmur hafiflemiş ve gökyüzünde gökkuşağı belirivermiş. Kuşlar tekrar ötmeye başlamış. Hayvanlar mağaralardan çıkıp etrafa bakmış ve minik kahramanlardan oluşan bu grubun sayesinde herkesin güvende olduğunu görmüş. Pofuduk, Lila ve Moko birbirlerine sarılmışlar. “Bunu birlikte başardık!” demişler. O günden sonra ormanın her köşesinde dayanışmanın sıcaklığı hissedilmiş. Ne zaman zor bir durum olsa hayvanlar tek başına değil, hep birlikte hareket etmiş. Çünkü o ormanda herkes yardımlaşmanın mutluluk getireceğini bilirmiş. Ve böylece orman, minik dostların cesareti ve dayanışmasıyla hep huzurlu, hep güvenli bir yer olarak kalmış. Masal da burada bitmiş.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.