Suların Renkli Dostlarının Masalı

Masalın Özeti: Derin denizlerin en güzel köşesi Mercan Koyu’nda, turuncu balık Lino, mor ahtapot Maviş ve yeşil deniz kaplumbağası Tuti yaşar. Bir gün hangi rengin en güzel olduğunu tartışmaya başlarlar, ancak bir fırtına sonrasında birlikte çalışarak koyu eski haline getirirler. O zaman anlarlar ki, her biri farklı olsa da, birlikte olduklarında gerçek güzellik ve güç ortaya çıkar. Bu masal, çocuklara farklılıklara saygı duymayı ve dayanışmanın önemini anlatır.

Bir varmış bir yokmuş… Evvel zaman içinde kalbur saman içinde, masmavi suların derinliklerinde, bir çok deniz hayvanının bir arada yaşadığı bir koy varmış. Bu koy rengarenkmiş, mavi sularda, kırmızı mercanlar, sarı deniz yıldızları, turuncu balıklar ve mor deniz atları dans edermiş.

Bu koyda, birbirinden çok farklı üç dost varmış: Birincisi, sürekli neşeyle zıplayan Turuncu Balık Lino, ikincisi, sessiz ama düşünceli Mor Ahtapot Maviş, üçüncüsü ise yavaş ama bilge Yeşil Deniz Kaplumbağası Tuti. Her gün birlikte oynarlar, deniz yosunlarıyla ip atlar, mercanların arasında saklambaç oynarlarmış. Ama bir gün Lino kendi rengini göstererek gururlanmış: “Baksana Maviş! Benim pullarım turuncu parlıyor, herkes beni hemen görüyor. En güzel renk benimki olmalı!” Maviş hafifçe kollarını açmış: “Olur mu Lino? Mor çok asil bir renk! Denizlerde pek bulunmaz, özel olan benim.” Tuti gülümsemiş ama içinden biraz üzülmüş. “Benim rengim yeşil, deniz yosunlarıyla aynı. Kimse fark etmiyor bile…” Böylece arkadaşlar arasında küçük bir kırgınlık başlamış. Her biri diğerinden uzaklaşmış, kendi köşesinde oynamaya başlamış. Koy bir anda sessizleşmiş. Renkli yer, sanki grileşmiş gibiymiş. Bir gün koca bir deniz akıntısı gelmiş ve bütün mercanları karıştırmış. Renkli taşlar birbirine girmiş, küçük çakıllar üst üste yığılmış. Tuti hemen yardıma koşmuş, kabuğuyla taşları taşıyarak yolları açmış. Maviş, sekiz koluyla karışan yosunları toplamış. Lino ise hızlı yüzerek küçük balıkları güvenli yerlere taşımış. Bir süre sonra deniz yeniden pırıl pırıl olmuş. Herkes birlikte çalışınca, Mercan Koyu eski haline dönmüş. Tuti gülümsemiş: “Bakın dostlarım, hepimizin farklı bir özelliği var ama bir araya geldiğimizde harikalar yaratıyoruz.” Lino heyecanla eklemiş: “Ben hızımla, sen gücünle, Maviş de kollarıyla yardım etti! Renklerimiz farklı ama birlikte daha güçlüyüz!”

O günden sonra hiçbiri diğerini küçümsememiş. Herkes farkının aslında bir armağan olduğunu anlamış.
Artık ne zaman güneş sulara vurduğunda, denizin yüzeyinde tüm renkler birlikte parlıyormuş: turuncu, mor, yeşil ve sayısız başka ton… Mercan Koyu’nda artık sadece balıklar değil, saygı, dostluk ve dayanışma da yüzermiş. Ve suyun altından hep şu söz duyulmuş: “Farklıyız ama birlikte çok daha güzeliz!”

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.