Tembel Serçe ve Çalışkan Kaplumbağa Masalı

Bir varmış bir yokmuş, uzak diyarlardaki yemyeşil bir gölün kenarında küçük bir serçe yaşarmış. Bu serçenin adı Cıvıl’mış. Cıvıl diğer kuşlardan farklıymış; çünkü o çalışmayı sevmez, hep başkalarının topladığı taneleri, bulduğu yiyecekleri kapmaya çalışırmış. Uçmakta, zıplamakta çok hızlıymış ama emek vermeye hiç yanaşmazmış. Gölün kıyısında ise Tospik adında yaşlı, bilge bir kaplumbağa yaşarmış. Tospik sabırlı, çalışkan ve dost canlısıymış. Gün boyu su bitkileri toplar, kabuğunun yanında biriktirir, kış geldiğinde aç kalmamak için hazırlık yaparmış.

Bir gün Cıvıl gölün üstünde uçarken Tospik’in yiyecekleri biriktirdiğini görmüş. Hemen inmiş, gagasıyla birkaçını kapmaya çalışırken Tospik onu yakalamış.“Cıvıl, bu yaptığın hiç doğru değil. Bu yiyecekleri toplamak için günlerce uğraştım. Senin de çalışıp kendi payını bulman gerek.” demiş Tospik. Cıvıl utanmazca kıkırdamış: “Ne gerek var ki? Ben uçarım, hızlıyım. İstediğim yeri bulur, karnımı doyururum.” Tospik başını sallamış: “Öyle deme küçük dostum. Hızlı olmak yetmez, çalışmadan karnın uzun süre doymuyor. İstersen yarın benimle gel, sana nasıl emek verdiğimi göstereyim.” Cıvıl biraz burun kıvırmış ama içten içe merak ettiği için kabul etmiş. Ertesi gün sabah erkenden Tospik yola çıkmış, Cıvıl da pır pır uçarak yanında gitmiş. İkili önce balıkçı martıların sabah erken saatlerde balık avladığını görmüş. Martılar sabırla suya dalıp çıkıyor, her biri kendi karnını doyuruyormuş. Sonra sincapların dallar arasında fındık topladığını izlemişler. Sincaplar neşeyle çalışıyor, yiyeceklerini saklıyorlarmış. Tospik, Cıvıl’a dönüp “Bak, herkes kendi emeğiyle karnını doyuruyor. Sen neden yapamayasın?” demiş. Cıvıl o an çevresine dikkatle bakmış. Gerçekten de bütün hayvanlar uğraşıyor, kimse hazır lokmaya bel bağlamıyormuş. Kendi kendine “Ben de güçlü sayılırım, kanatlarım var, gagam var. O halde neden hep başkalarının emeğini çalayım ki?” diye düşünmüş.

O günden sonra Cıvıl, Tospik’in yanında çalışmaya başlamış. Önce biraz zorlanmış, çünkü daha önce hiç bu kadar uğraşmamış. Ama zamanla yiyecek bulmanın, kendi emeğiyle karnını doyurmanın gururunu yaşamış. Göl kıyısındaki diğer kuşlar Cıvıl’ın değişimine çok şaşırmışlar. Artık tembel, kurnaz bir serçe değil; çalışkan, dost canlısı bir arkadaş olmuş. Cıvıl ile Tospik ömür boyu dost kalmışlar. Serçe, kaplumbağadan sadece çalışmayı değil, sabrı ve paylaşmayı da öğrenmiş. Ve masal da burada bitmiş.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.