Cimri Sincabın Kış Günü Masalı

Masalın Açıklaması: Bu masal da, paylaşmayı sevmeyen küçük bir sincabın zorlu bir kış gününde dostluğun, yardımlaşmanın ve paylaşmanın gerçek değerini öğrenmesini anlatmaktadır. Çocuklara empati, dayanışma ve iyiliğin önemini öğretilmektedir.

Bir varmış bir yokmuş… Evvel zaman içinde kalbur saman içinde uzak mı uzak, yemyeşil ağaçlarla dolu bir ormanda Sino adında bir sincap yaşarmış. Sino çok çalışkanmış, sonbahar gelir gelmez ormanın dört bir yanından ceviz, fındık ve kestane toplarmış. Küçük pençeleriyle taşıdığı yiyecekleri ağacının kovuğunda saklarmış ama Sino’nun kötü bir huyu varmış, o da hiçbir şeyi paylaşmayı sevmemesiymiş. Ormandaki tavşanlar, kuşlar ve kirpiler bazen ondan yiyecek istermiş fakat Sino her seferinde: “Hayır! Bunları kimseyle paylaşamak istemiyorum, bu yiyecekleri toplarken çok yoruldum!” dermiş.

Bir gün yaşlı kaplumbağa Sino’ya “Paylaşılan yiyecek bereket getirir,” demiş ama Sino bunu hiç dinlememiş. Günler geçmiş, sonbahar bitmiş ve kış gelmiş. Kar taneleri bütün ormanı beyaza boyamış. Hava öyle soğumuş ki hayvanlar yuvalarından çıkamaz olmuş. Sino ise yuvasında keyifle cevizlerini yemeye başlamış. Kendi kendine: “İyi ki kimseyle paylaşmadım,” diye düşünmüş. O gece büyük bir kar fırtınası çıkmış. Rüzgar öyle güçlü esmiş ki Sino’nun ağacının dalları sallanmış durmuş. Sabah olduğunda küçük sincap korkuyla dışarı bakmış. Ağacının kovuğunu kapatan büyük bir kar yığını oluşmuş. Üstelik yiyeceklerinin çoğu da karların altında kalmış. Sino saatlerce uğraşmış ama ağır karları tek başına temizleyememiş. Karnı acıkmış, üşümüş ve korkmaya başlamış. Tam o sırada dışarıdan sesler duyulmuş. “Tık tık tık!” Kapıyı açınca karşısında tavşan, kirpi ve küçük serçeleri görmüş. Hepsi ellerinde biraz yiyecek taşıyormuş. Tavşan gülümseyerek “Yalnız kalmış olabileceğini düşündük,” demiş. Sino şaşkınlıkla “Ama ben sizinle hiç yiyecek paylaşmamıştım…” diye fısıldamış. Yaşlı kirpi gülümseyerek “Gerçek dostlar zor günde yardım eder,” demiş.

Hayvanlar birlikte karları temizlemişler. Sonra hep beraber yiyeceklerini paylaşarak sıcak yuvada oturmuşlar. Sino ilk kez paylaşmanın ne kadar güzel bir duygu olduğunu anlamış. O günden sonra Sino değişmiş. Ne zaman yiyecek toplasa dostlarını çağırırmış. Ormanda artık kimse aç kalmazmış. Çünkü küçük sincap paylaşmanın, cevizlerden bile daha değerli olduğunu öğrenmiş. Ve o günden sonra ormanda dostluk, kışın en soğuk günlerini bile sıcacık yapmış. Masal da burada bitmiş.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.