Paylaşmayı Öğrenen Minik Pandanın Masalı

Masalın Özeti: Minik panda Niko, en sevdiği zıplayan topunu kimseyle paylaşmak istemez. Ancak arkadaşlarını kaybettikçe paylaşmanın ve birlikte oynamanın ne kadar keyifli olduğunu keşfeder.

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde bambu ormanlarında yaşayan Niko adında, minik bir panda varmış. Niko, bambu yemeği, oyuncaklarıyla oynamayı, yürüyüş yapmayı çok severmiş. En çok sevdiği şey ise kırmızı topuymuş. Niko’nun topu, zıp zıp zıplarmı, Niko’da onun zıplamasını çok severmiş. Fakat gelin görün ki Niko, eşyalarını paylaşmayı hiç sevmezmiş. Özellikle zıplayan kırmızı topuna kimsenin ellemesine izin vermezmiş.

Günlerden bir gün, güneş ışıkları bambuların arasından sızarken Niko topuyla oynamak için bahçeye çıkmış. Tam o sırada Tobi adlı tilki, Mimi adlı maymun ve Lulu adlı tavşan yanına gelmişler. “Merhaba Niko! Topunla oynayabilir miyiz?” diye sormuşlar. Niko topunu sıkıca elinde tutmuş ve hayır der gibi başını sallayarak “Hayır! Bu benim oyuncağım. Kimseyle paylaşmak istemiyorum,” demiş. Tobi, Mimi ve Lulu biraz üzülmüşler ama belli etmemişler “Peki… O zaman başka bir oyun oynarız,” demişler ve uzaklaşmışlar. Niko topuyla oynamaya devam etmiş ama bir süre sonra canı sıkılmaya başlamış. Topun sesi hala güzelmiş ama etraf sessizmiş. Önceden birlikte güldükleri arkadaşlarının kahkahaları yokmuş. Niko’nun içi burkulmuş; arkadaşlarının eksikliği büyük bir boşluk yaratmış. Tam o sırada uzaklardan kahkahalar duymuş. Tobi, Mimi ve Lulu çiçeklerle ve taşlarla kendi oyunlarını kurmuşlar. Niko onları izlemiş ve içinden şöyle düşünmüş:
“Onlar ne kadar eğleniyor, ben tek başıma yalnızım…” Derin bir nefes almış ve topunu eline alıp arkadaşlarının yanına doğru yürümüş. “Üzgünüm arkadaşlar… Topumu paylaşmadığım için sizi üzdüm. İsterseniz birlikte oynayabiliriz,” demiş çekingen bir sesle. Mimi gülümseyerek, “Tabii ki Niko! Biz sana kızgın değildik, sadece biraz üzüldük,” demiş. Mimi bir daha böyle bir hata yapmayacağını söylemiş ve dört arkadaş topu sırayla zıplatmış, yuvarlamış ve birbirlerine atmışlar. Zıpladıkça kahkahaları ormanın her yanına yayılmış. Niko artık yalnız değilmiş; oyunlar ve arkadaşlarıyla birlikte top çok daha eğlenceli hale gelmiş.

Günün sonunda Niko, çok önemli bir ders almış “Mutluluğun paylaştıkça çoğaldığını” anlamış. O günden sonra Niko topunu ve diğer hiçbir oyuncağını saklamamış; her zaman arkadaşlarıyla paylaşmayı tercih etmiş. Ormandaki bütün hayvanlar, Niko’nun paylaşmayı öğrenmesini kutlamış ve yeni oyunlar icat etmeye başlamışlar. Masal da burada bitmiş.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.