Ateş ve Gölge Krallığı Masalı

Masalın Özeti: Ateş ve gölgenin dengesiyle ayakta duran bir krallıkta, farklı güçlerle doğmuş iki kardeş, ayrılığın karanlığı büyüttüğünü öğrenmişler. Krallık çökmeye yüz tuttuğunda, birbirlerini tamamlamayı seçerek hem ülkeyi hem kalplerini kurtarmışlar.

Bir varmış bir yokmuş… Evvel zaman içinde kalbur saman içinde aağların ardında, güneşin bile iki kez doğduğu söylenen bir ülkede Ateş ve Gölge Krallığı varmış. Bu krallıkta denge çok önemliymiş. Gündüzleri ateş kuleleri gökyüzünü ısıtır, geceleri gölge bahçeleri insanlara huzur verirmiş.

Günlerden bir gün Kraliçenin ikiz çocukları olmuş. Biri doğduğu anda avuçlarında kıvılcımlar parlamış. Ona Alev demişler. Diğeri ise ağlamamış; odadaki gölgeler onun etrafında toplanmış. Ona da Lina adını vermişler. Alev büyüdükçe ateşi çağırmayı öğrenmiş. Parmak uçlarından küçük alev kuşları uçururmuş. Lina ise gölgelerle konuşurmuş. Duvarların ardını görebilir, karanlığı şekillendirebilirmiş. Fakat saraydaki danışmanlar fısıldaşmış: “Gölge uğursuzdur, Krallığı ateş korur.” demişler. Bu sözler iki kardeşin arasına ince bir duvar örmüş. Alev hep kulelerde eğitilmiş. Lina ise gölge bahçelerine gönderilmiş. Birlikte oynamayı bırakmışlar. Derken bir gece, krallığın ateş kuleleri birer birer sönmüş. Gökyüzü griye bürünmüş. Ne gündüz ısınmış ne gece dinlenmiş. Toprak çatlamış, nehirler çekilmiş. Yaşlı bilge gelmiş “Bu krallık yalnızca ateşle ya da yalnızca gölgeyle ayakta durulur yoksa denge bozulur.” Demiş. Alev tek başına en büyük alevi yakmaya çalışmış ama ateş rüzgarda savrulmuş. Lina gölgeleri toplamış ama karanlık ağırlaşıp insanları korkutmuş. Sonunda birbirlerine bakmışlar. İlk kez aynı korkuyu görmüşler gözlerinde. Alev elini uzatmış. Lina tereddüt etmiş ama tutmuş. Ateş ve gölge birbirine değdiği anda, kıvılcımlar karanlığın içinde dans etmeye başlamış. Gölge, ateşi boğmamış; ateş de gölgeyi yakmamış. Birlikte krallığın en yüksek tepesine çıkmışlar. Alev ışığı yükseltmiş, Lina gölgeyi yönlendirmiş.

Işık ve karanlık birbirine karışmış ve gökyüzünde altın renkli bir alacakaranlık doğmuş. O andan sonra kuleler yeniden yanmış, bahçeler yeniden serinlemiş. Krallık kurtulmuş. Alev ve Lina o gün şunu öğrenmişler: En güçlü ışık, karanlığı yok eden değil; onu anlayanmış. Ve o krallıkta o günden sonra ne ateş gölgeden korkmuş ne gölge ateşten kaçmış. Masal da burada bitmiş, denge ise sonsuza kadar sürmüş.

Daha fazla kısa masal okumak isterseniz Kısa Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.