Ayda ve Susi’nin Büyük Macerası

Ayda bir sabah pencereden dışarı bakarken, sokaktan geçen tatlı bir köpeği gördü. Kıvırcık tüyleri pamuk gibiydi. Ayda hemen annesine koştu: “Anne! Ben de böyle kıvırcık tüylü bir köpek istiyorum. Lütfen!” Annesi gülümsedi ama ciddi bir sesle sordu: “Bir köpek sahibi olmak kolay değil Ayda. Hele bir poodle bakmak daha da özen ister. Acaba hazır mısın?”

Ayda kararlıydı. “Hazırım! Ona su veririm, gezdiririm, oyun oynarım. Her şeyi yaparım!” Annesi Ayda’nın bu kadar istekli olmasına sevindi, ama yine de denemek istedi. “Peki,” dedi, “bir hafta boyunca sana vereceğim oyuncak köpeğe bak. Eğer çok iyi bakarsan gerçek bir köpek almayı düşüneceğiz.” Ayda hemen oyuncak köpeğe Minik adını koydu. Her gün onu yanından ayırmadı. Sabah uyanınca “Minik, günaydın!” diyordu.
Oyuncak köpeğini çantasına koyup evin her yerine götürüyor, küçük bir mamanın yanına minik bir su kabı bile bırakıyordu. Bir hafta boyunca Minik’e o kadar güzel baktı ki, annesi şaşırdı. “Gerçekten harika bir iş çıkardın Ayda. Sanırım artık hazırız,” dedi ve Ayda’nın yanaklarını sevgiyle okşadı. Ayda sevinçten neredeyse zıplayacaktı. “O zaman… köpek almaya gidiyor muyuz?!” Ertesi gün ailece bir hayvan barınağına gittiler. Barınakta birçok köpek vardı ama Ayda’nın gözlerine biri takıldı: Küçücük, kıvırcık tüylü, bembeyaz bir poodle yavrusu… Yaramaz bir şekilde kuyruğunu sallıyor, sanki “Beni seç!” der gibi Ayda’ya bakıyordu. Ayda hemen eğildi. “Merhaba küçük dostum… Adın artık Susi olsun!” dedi. Susi, Ayda’nın avuçlarını kokladı ve bir anda kucağına atladı. Ayda gülmekten kendini alamadı. Annesi ve babası bu tatlı sahneyi görünce kararlarını verdi: “Evet,” dediler, “Susi artık bizimle geliyor.” Eve döner dönmez Ayda ve Susi ayrılmaz ikili oldular. Ayda onu parka götürüyor, top atıp yakalama oyunu oynuyor, eve döndüklerinde tüylerini tarıyordu. Susi de Ayda’nın peşinden adım adım ayrılmıyor, minik patileriyle onu takip ediyordu. Bir akşam, Ayda okul çantasını hazırlarken Susi sessizce yanına oturdu. Sanki “Ben de okulda seninle olsam…” der gibiydi. Ayda gülümsedi: “Keşke gelebilsen Susi. Ama söz, okuldan döner dönmez sana kocaman sarılacağım!” Susi havladı, sanki “Tamam!” demiş gibi.

Ve o günden sonra Ayda, Susi ile birlikte her güne daha mutlu başladı. Artık Ayda’nın en yakın dostu, en güzel oyundaşı ve en tatlı sırdaşı vardı: Kıvırcık tüylü poodle Susi.

Daha fazla Hikaye okumak isterseniz Hikayeler kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.