Fennek Tilkisi Nura’nın Masalı

Masalın Özeti: Bu masal, çocuklara sessiz olmanın zayıflık değil, dikkat ve bilgelik göstergesi olduğunu; doğayı dinlemenin ve sorumluluk almanın hayat kurtarabileceğini öğretir.

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde uçsuz bucaksız büyük bir çölde, geceleri gökyüzünü binlerce yıldızın süslediği sessiz bir yerde küçük bir fennek tilkisi yaşarmış. Bu tilkinin adı Nura’ymış. Nura’nın kulakları çok büyükmüş; o kadar büyükmüş ki rüzgarın kumlara fısıldadığı en küçük sesi bile duyabiliyormuş. Fakat Nura çok sakin, çok sessiz bir tilkiymiş. Bu yüzden çölde yaşayan diğer hayvanlar onun ne kadar dikkatli ve zeki olduğunu pek fark etmezlermiş.

Günler geçmiş, geceler yıldızlarla aydınlanmış. Derken bir gün çölde büyük bir sorun ortaya çıkmış. Hayvanların su içtiği eski kuyu yavaş yavaş kurumuş. Önce kimse fark etmemiş, ama su azalınca herkes endişelenmeye başlamış. Deve susuz kalmış, kertenkele serinleyecek yer bulamamış, kirpinin dikenlerini bile oynatacak hali kalmamış. Çölde panik başlamış. Herkes konuşmuş ama kimse bir çözüm bulamamış. “Başka bir kuyu yok,” demiş Deve. “Bu sıcaklarda nasıl dayanacağız?” diye sormuş kertenkele. Nura ise sessizce dinlemiş. Kimse onun konuşmamasına aldırmamış ama Nura içinden düşünmüş. “Belki de doğa bize bir işaret veriyordur,” demiş kendi kendine. O gece herkes dinlenirken, Nura çölde yürümeye başlamış. Kumların üzerinde yavaşça ilerlemiş, kulaklarını rüzgara vermiş. Gece boyunca rüzgarın taşıdığı sesleri dinlemiş. Bir yerde kumların altından gelen çok hafif bir su sesi duymuş. Nura durmuş, kulaklarını toprağa yaklaştırmış. Evet, yanılmamış! Toprağın altında gizli bir su kaynağı varmış. Sabah olur olmaz Nura koşarak diğer hayvanların yanına gitmiş. “Toprağın altında su sesi duydum,” demiş. Önce kimse inanmamış. “Bu kadar küçük bir tilki nereden bilecek?” diye fısıldaşmışlar. Ama Nura ısrar etmiş. Onlara yeri göstermiş. Hayvanlar birlikte kazmaya başlamış. Deve güçlü ayaklarıyla kumu itmiş, kirpi küçük taşları temizlemiş, kertenkele serin bölgeleri göstermiş. Hepsi birlikte çalışmış. Bir süre sonra toprak nemlenmiş ve sonunda berrak bir su ortaya çıkmış.

Çölde sevinç çığlıkları yükselmiş. Hayvanlar su içmiş, gölgede dinlenmiş. Çöl yeniden canlanmış. Küçük bitkiler filizlenmiş, hayvanların yüzü gülmüş. Deve Nura’ya dönüp “Sen olmasaydın bunu başaramazdık,” demiş. Kertenkele başını sallamış: “Sessizsin ama çok dikkatlisin,” demiş. Nura başını eğmiş ve sakin bir sesle konuşmuş: “Doğayı dinleyen, onun dilini anlayabilir. Hepimizin sorumluluğu doğayı korumak ve birlikte hareket etmektir,” demiş. O günden sonra Nura çölde Sessiz Kahraman olarak anılmaya başlamış. Hayvanlar artık sadece konuşanları değil, dikkatle dinleyenleri de önemsemiş. Çöl, yardımlaşmanın ve sorumluluğun gücünü hiç unutmamış.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.