Köstebek Miko’nun Masalı

Masalın Özeti: Bu masal, çocuklara hak ve sınır kavramlarını, başkalarının alanına saygı duymanın neden önemli olduğunu anlatır. Empati kurmayı, izin istemeyi ve birlikte güven içinde yaşamayı öğretir.

Bir varmış, bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde toprağın altının sessiz, üstünün ise cıvıl cıvıl olduğu bir ormanda köstebek yaşarmış. Bu köstebeğin adı Miko imiş. Miko çalışkan, meraklı ama biraz da aceleci bir köstebekmiş. Yer altında tüneller kazmayı çok severmiş. Ne var ki bazen kazarken, başkalarının alanına girdiğinin farkına varmazmış. “Biraz daha kazsam ne olur?” diye düşünür, sınırları pek umursamazmış.

Ormanda her canlının kendine ait bir yeri varmış. Tavşanların yuvaları, karıncaların yolları, sincapların gizli depoları… Hepsi özenle korunurmuş. Miko ise bir gün kazarken Tavşan’ın yuvasının duvarını inceltmiş. Tavşan bunu fark edince çok korkmuş. “Burası benim evim,” demiş üzgün bir sesle. Miko şaşırmış. “Ben sadece yol arıyorum,” demiş ama Tavşan’ın korkusunu tam anlayamamış. Bir başka gün Miko, Karıncaların uzun emekle yaptığı yolun altından geçmiş. Yol çökmüş, karıncalar yiyeceklerini taşırken zorlanmışlar. Karınca Kraliçe, Miko’nun yanına gelmiş. “Bu yol bizim yolumuzdu Miko,” demiş. Miko başını kaşımış. “Ben zarar verdiğimi düşünmemiştim,” demiş ama çok üzülmüş. O akşam Miko, ormanın bilgesi Yaşlı Kaplumbağayı ziyaret etmiş. Olanları anlatmış. Kaplumbağa sakin sakin dinlemiş ve sonra yavaşça konuşmuş: “Hak, bir canlının kendini güvende hissettiği alandır. Sınırlar ise bu güveni korur. Bilmeden bile olsa, başkasının alanına girmek gerekir.” Demiş. Bu sözler Miko’nun aklında dönüp durmuş. Ertesi gün tünel kazmaya başlamadan önce durup düşünmüş. “Acaba burası kimin alanı?” demiş. Toprağı hafifçe yoklamış, dinlemiş. Tavşan’ın yuvasına yakın olduğunu fark edince yönünü değiştirmiş. İlk kez kazmayı bırakıp başka bir yol seçmiş. Bir süre sonra Miko, kazacağı her tünel için küçük işaretler koymaya başlamış. Karıncaların yoluna yaklaşınca durur, sincapların depolarını görünce yön değiştirirmiş. Başta bu ona zaman kaybettiriyor gibi gelmiş ama kısa süre sonra işler kolaylaşmış. Kimse ona kızmıyor, kimse korkmuyormuş. Aksine, herkes ona gülümsüyormuş.

Bir gün şiddetli bir yağmur yağmış. Toprak yumuşamış, bazı yuvalar tehlikeye girmiş. Miko hemen harekete geçmiş. Daha önce sınırlarına saygı duyduğu komşularına haber vermiş. Birlikte güvenli tüneller açmışlar. Tavşan yuvasını korumuş, karıncalar yollarını onarmış. Herkes birbirine yardım etmiş. Yaşlı Kaplumbağa uzaktan onları izleyip gülümsemiş. “Haklara saygı duyulunca, yardımlaşma da kolay olur,” demiş. Miko o an anlamış ki sınırlar engel değilmiş; tam tersine, güvenin kapısıymış. O günden sonra Miko’ya ormanda başka bir isim vermişler: Başkalarının Hakkına Saygı Duyan Köstebek. Miko da bunu gururla taşımış. Artık kazmadan önce sorar, düşünür, dinlermiş. Kendi alanını koruduğu gibi başkalarının alanını da korurmuş.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.