Minik Kirpi Boni’nin Masalı

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde, güneşin sabahları yumuşak yumuşak toprağı ısıttığı, rengarenk çiçeklerin etrafa tatlı kokular yaydığı bir orman varmış. Bu ormanda yaşayan hayvanlardan biri de minik kirpi Boni imiş. Boni çok sevimli, işten kaçmayan, arkadaşlarıyla iyi geçinen bir kirpiymiş. Ama Boni’nin, onu çok yoran bir huyu varmış fakat Boni bu huyunun onu yorduğunun farkında bile değilmiş.

Sabretmek, beklemek, Boni’ye çok sıkıcı gelirmiş, adımları küçük olsa da telaşı çok büyükmüş. Başladığı işi hemen bitirmek ister nasıl olduğuna hiç bakmazmış. Yuvasını toplarken acele edermiş, meyve ararken bir yerden başka yere hızlıca koşarmış. Orman yaşayan diğer hayvanlar ise işleri yavaş ve düzenli yaparmış. Çünkü bu ormanda herkes bilirmiş ki acele edildiğinde hem yorulurlar hem de işleri birbirlerine karıştırırlarmış. Boni bunu bilirmiş ama yine de içindeki sabırsızlığı durdurmakta zorlanırmış. Zaman Boni ve diğer hayvanlar için hızla geçmiş ve sonbahar hazırlıkları yapma zamanı gelip çatmış. Her hayvan yuvasını kışa hazırlamaya koyulmuş. Boni de onlardan biriymiş. Önce yuvasında ki yaprakların hepsini dışarı süpürmüş. Kış için yeni yapraklar toplaması gerekiyormuş. Boni hemen yeni yapraklar toplamak için evden çıkmış. Küçük kirpi o kadar heyecanlıymış ki bulduğu yaprakları yuvaya taşırken sürekli dağıtıyormuş. Bir kere gitmiş, iki kere gitmiş, üç kere gitmiş… Sonunda yuvaya dönüp bakmış ve neredeyse hiç yaprak taşıyamamış. Boni çok yorulmuş, bir ağacın altında oturup dinlenmeye başlamış. O sırada gözü arkadaşlarına takılmış. Diğer hayvanlar sakin bir şekilde yuvalarına yaprak taşıyormuş. Hiç birinin yaprağı dökülmüyormuş çünkü hiç biri koşturmuyormuş. Boni, onları görünce bir karar almış. Kış hazırlığını yavaş yavaş, acele etmeden yapmaya karar vermiş. Ertesi gün tekrar yaprak toplamaya başlamış ama bu sefer sakin ve kararlıymış. Kısa bir süre içinde yuvasını istediği gibi yapmış hem de telaş yapmadan. Daha sonra sepetini koluna takmış ve ormanın derinliklerine inmiş. Bu sefer yiyecek toplama başlamış ama sakince. Çok kısa bir süre için bir sepet dolusu yiyecek toplamış, eve dönüp hepsini kavonazlamış.

Boni o gün çok yorulmuş ama yuvası yumuşacık yapraklar, taze yemişlerle doluymuş. O gün Boni çok önemli bir ders almış, acele iş her zaman birbirine dolanıyormuş. O günden sonra Boni hiçbir şey için acele etmemiş. İşlerini zamanında ve sırayla yapmayı öğrenmiş. Orman da onu bu yeni haliyle sevgiyle sarmalamış. Boni, yuvasında güvenle uykuya dalmış. Masal da burada bitmiş.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.