Minik Pıtırcık’ın Arkadaş Bulma Masalı

Masalın Özeti: Bu masal, küçük ve güçsüz görünen bir kahramanın cesareti ve iyiliği sayesinde gerçek dostluğu bulmasını anlatır. Dış görünüşün, hızın ya da gücün arkadaşlık için önemli olmadığını; zor zamanlarda yanında olmanın ve yardım etmenin gerçek dostluğu oluşturduğunu vurgular.

Bir varmış bir yokmuş… Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, geniş bir ormanda yaşayan Pıtırcık adında bir fare varmış. Pıtırcık çok yalnız bir fare imiş, koca ormanda hiç arkadaşı yokmuş. Pıtırcık’ın pençeleri küçücük, ayakları minicikmiş. Küçük görüntüsü yüzünden kimsenin onunla arkadaş olmadığını düşünüyormuş. Bu duruma çok üzülen Pıtırcık’ın bir gün canına tak etmiş ve ormanın derinliklerine arkadaş bulmaya çıkmış.

Pıtırcık yolda ilerlerken önüne çıkan herkese “Arkadaş olabilir miyiz?” diye sormaya karar vermiş. Hiçbir hayvan için büyük küçük demeden, kendine güvenerek arkadaşlık teklif edecekmiş. Pıtırcık ilk olarak ormanda bir fille karşılaşmış. Filin yanına yaklaşıp “Benimle arkadaş olur musun?” diye sormuş. Fil, farenin teklifini duyunca şaşırmış ama üzgün bir şekilde “Ben çok iriyim, seni yanlışla ezebilirim” demiş. Pıtırcık aldığı cevaba çok üzülmüş ama pes etmeyecekmiş, yoluna devam etmiş.“ Bu kez taşların üzerinde sıçrayan dağ keçisinin yanına gitmiş. “Arkadaş olabilir miyiz?” diye sormuş. Dağ keçisi gülmüş: “Ben kayalara tırmanırım, sen daha düzlükte zor yürüyorsun,” diye cevap vermiş. Son olarak gökyüzünde daireler çizen kartala seslenmiş. “Benimle arkadaş olur musun?” Kartal kanatlarını gerip, “Ben bulutlara yakınım, sen toprağın altındasın,” deyince Pıtırcık’ın umutları iyice azalmış. Akşam olunca Pıtırcık, yaylanın kenarındaki küçük gölün başına oturmuş. Suya yansıyan minik siluetine bakmış. “Ne güçlü olduğum bir yanım var, ne de dikkat çeken…” diye iç geçirmiş. Sessizce yuvasına dönmüş. Günler geçmiş. Bir sabah Pıtırcık, çınar ağacının dibinde tohum toplarken yaylada bir telaş başlamış. Çalıların arasından panikle koşan genç bir kuş görmüş. Ardından da sinsice ilerleyen bir yılan ortaya çıkmış. Pıtırcık korkmuş. Yılan çok büyük, kendisi ise çok küçükmüş. Ama kuşun çaresizliği gözlerinin önünden gitmemiş. “Bir şey yapmalıyım,” diye düşünmüş. Hemen toprağın yumuşak olduğu yere doğru koşmuş ve daha önce açtığı dar tünelin ağzını hızla genişletmiş. Sonra yüksek sesle yaprakları hışırdatmış. Yılan sesi duyunca yönünü değiştirmiş, tünelin içine doğru ilerlemiş ama dar alanda sıkışıp kalmış. Bu sırada kuş hızla havalanıp uzaklaşmış. Yılan bir süre sonra geri dönmüş, ama kuş çoktan güvenli bir yere ulaşmış. Pıtırcık ise yorgun ama huzurlu bir şekilde yuvasına dönmüş.

Ertesi gün, çınar ağacının önünde biri onu bekliyormuş. Bu, kurtardığı kuşmuş. “Beni tehlikeden sen kurtardın,” demiş sevinçle. “Herkes güçlü görünenden yardım beklerken, tek cesaretli olan sen oldun.” Kuşu, Pıtırcık’a taze meyveler getirmiş, yuvasını onarmasına yardım etmiş. O günden sonra her gün gelmiş; gökyüzünde gördüklerini anlatmış, Pıtırcık da ona toprağın altındaki güvenli yolları göstermiş. Pıtırcık artık yalnız değilmiş. Anlamış ki gerçek arkadaşlık; büyük olmakla, hızlı olmakla ya da gösterişli görünmekle ilgili değilmiş. Gerçek dost, zor anında kaçmayan ve elinden geleni yapandır.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.