Sabretmeyi Öğrenen Serçe Lila’nın Masalı

Masalın Özeti: Bu masal, çocuklara sabır ve emeğin önemini anlatır. Aceleyle yapılan işlerin eksik kalabileceğini, bekleyerek ve dikkatle yapılan işlerin ise sağlam ve güzel sonuçlar verdiğini öğretir.

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, çiçek kokularının rüzgarla dans ettiği, dalların kuş cıvıltılarıyla şenlendiği bir orman varmış. Bu ormanda, minicik gövdesine kocaman hayaller sığdıran Lila adında genç bir serçe yaşarmış. Lila hızlı uçabilen, her şeyi yapmaya hevesli ama bir o kadar da aceleciymiş.

Zaman hızla geçiyormuş, bahar gelmiş, güneş toprağı ısıtmış. Ormandaki kuşlar birer birer yuvalarını kurmaya başlamış. Lila da en güzel yuvayı yapmak istiyormuş. “Herkesten önce bitireceğim!” demiş kendi kendine. Daha sabahın erken saatlerinde, ince dalları gagasıyla taşımaya başlamış. Ama dalları dikkatle seçmemiş, sabitlemeden üst üste koymuş. Rüzgar biraz esince, pıt pıt pıt, dallar yere düşmüş. Lila üzülmüş ama vazgeçmemiş. “Hemen tekrar yaparım,” demiş. Bu kez daha çok dal taşımış, yine acele etmiş. Yuvası yükselmiş gibi görünmüş ama bir serçe yuvası kadar bile sağlam olmamış. Komşu ağaçtaki yaşlı kırlangıç ona seslenmiş: “Lila yavrum, yuva sabır ister.” Ama Lila dinlememiş. “Beklersem geç kalırım,” diye cevap vermiş. Öğleden sonra rüzgar kuvvetlenmiş, yapraklar hışırdamış. Lila’nın yuvası bir anda sallanmış ve koca bir gürültüyle dağılmış. Lila korkuyla geri uçmuş. Kalbi hızlı hızlı atmış. Gözleri dolmuş. Bir dala konmuş, aşağıdaki dağılmış dallara bakmış. “Neden olmuyor?” diye söylenmiş. Tam o sırada, yuvasını yavaş yavaş ören güvercin Mira yanına gelmiş. “Ben her dalı koymadan önce beklerim,” demiş. “Rüzgarı dinler, dalların yerini iyice düşünürüm.” Lila ilk kez durup düşünmüş. Ertesi gün yeniden başlamış ama bu kez yavaşlamış. İnce ama sağlam dallar seçmiş. Her dalı yerleştirdikten sonra beklemiş, rüzgarın yönünü izlemiş. Yorulmuş ama acele etmemiş. Günler geçmiş. Lila’nın yuvası yavaş yavaş şekillenmiş. Rüzgar esmiş ama yuva yerinde kalmış. Yağmur yağmış ama dallar dağılmamış. Lila her gün biraz daha umutlanmış. Bir sabah, güneş ışıkları yuvasının içine dolmuş. Lila yuvaya konmuş, etrafına bakmış. “Başardım,” demiş fısıltıyla. Ama bu kez farklıymış. Hızla değil, emekle başarmış.

Kısa bir süre sonra yuvada minicik yumurtalar belirmiş. Lila onların başında sabırla durmuş. Beklemiş, ısıtmış, korumuş. Günler sonra yavrular çıkmış. Yuva, rüzgara da yağmura da dayanmış. Ormandaki kuşlar Lila’yı tebrik etmiş. “En sağlam yuva seninki,” demişler. Lila gülümsemiş. O günden sonra Lila artık acele etmezmiş. Bilirmiş ki bekleyerek yapılan işler daha güzel olurmuş. Gökten üç tüy düşmüş; biri sabredenlere, biri emek verenlere, biri de Lila’ya…

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.