Kıskanç Kedi Lopi’nin Masalı

Masalın Özeti: Bu masal, çocuklara kıskançlığın insanı üzebileceğini, kendini kabul etmenin ise mutluluk getirdiğini anlatır. Herkesin farklı ve özel bir yeteneği olduğunu vurgular.

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, taş sokakları güneşle ısınan, pencere önlerinden sardunya sarkan bir mahalle varmış. Bu mahallede, yumuşacık tüylü, parlak gözlü ama kalbi biraz kıskançlıkla dolu bir kedi yaşarmış. Adı Lopi imiş.

Lopi aslında yetenekli bir kediymiş ama bu yeteneklerinin kendisi bile farkında değilmiş. O hep başkalarına bakarmış. Serçe Cikcik ne güzel şarkı söylüyor diye içlenirmiş. Köpek Karabaş ne kadar hızlı koşuyor diye içi burkulurmuş. Kaplumbağa Mina bile sabrıyla takdir toplarken, Lopi kendiyle ilgili tek bir güzel şey göremezmiş. “Herkesin bir marifeti var, benim yok,” diye düşünürmüş. Bir gün mahallede Bahar Şenliği düzenleneceği duyurulmuş. Her hayvan bir yeteneğini gösterecekmiş. Lopi bu haberi duyunca hem heyecanlanmış hem de korkmuş. “Ya benim gösterecek hiçbir şeyim yoksa?” demiş kendi kendine. Şenlik günü yaklaşırken Lopi iyice huzursuz olmuş. Serçeleri izleyip uçmaya çalışmış ama bir çitin üstünden öteye geçememiş. Köpekler gibi koşmayı denemiş, çabucak yorulmuş. Balıkların çevikliğine özenmiş ama suyu hiç sevmemiş. Denediği her şey onu daha da üzmüş. Kıskançlığı daha da artmış. Bir akşamüstü, Lopi tek başına eski bir çatıya çıkmış. Gün batımını izlerken, yaşlı kedi Duman yanına gelmiş. “Neden bu kadar sessizsin?” diye sormuş. Lopi içini dökmüş: “Herkes bir şeyde iyi ama ben hiçbir şeyde değilim. Benim hiç bir şeye yeteneğim yok” demiş. Duman gülümsemiş. “Sen hep başkası olmaya çalışmışsın. Hiç kendin oldun mu?” diye sormuş. O gece Lopi uzun uzun düşünmüş. Ertesi gün mahallede küçük bir kedi başını belaya sokmuş. Yavru kedi, dar bir duvar boşluğuna sıkışmış. Kimse oraya giremiyormuş. Köpekler büyükmüş, kaplumbağalar yavaşmış. Lopi sessizce yaklaşmış. İncecik bedenini duvarın arasından geçirmiş. Yumuşak patileriyle yavruyu sakinleştirmiş. Korkutmadan, zarar vermeden onu dışarı çıkarmış. Herkes şaşkınlıkla bakmış. “Ne kadar dikkatli ve nazik!” demişler.

Lopi o an kendini çok mutlu hissetmiş. İlk kez kendi yaptığı bir şeyle sevinmiş. Şenlik günü geldiğinde Lopi uçmamış, koşmamış. Sessizce dolaşmış, yavrulara eşlik etmiş, yaşlılara sokulmuş. Herkes onun huzur veren varlığını fark etmiş. Lopi artık kıskanmaz olmuş. Çünkü anlamış ki: Herkesin yeteneği farklıymış ve bu farklar dünyayı güzel yaparmış.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.