Cesur Balık Maviş ve Karanlık Mağara Masalı

Masalın Özeti: Bu masal, çocuklara korkuların hayatın doğal bir parçası olduğunu ve cesaretin, korkular hiç yokken değil; onlara rağmen doğru olanı yapabilmekle ortaya çıktığını anlatır. Maviş’in annesine duyduğu sevgi, onu en çok korktuğu yerle yüzleşmeye teşvik eder ve böylece çocuklara sorumluluk almanın, önemini anlatır.

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde denizlerin derinliklerinde, mercanlarla süslü, rengarenk bir su altı kasabası varmış. Renkli Su Kasabasında bir çok deniz canlısı yaşarmış. Onlardan biride parlak pulları olan minik balık Maviş miş. Maviş, oyun oynamayı, mercanların arasında yüzmeyi, arkadaşlarıyla vakit geçirmeyi çok severmiş. Herkese yardım eden Maviş’i korkutan bir şey varmış. O da “karanlık”mış. Maviş karanlıktan çok korkarmış o yüzden karanlık mağaranın önünden bile geçmezmiş.

Günlerden bir gün, anne balık çok hastalanmış. Hastalıktan dolayı evinden çıkıp yüzemiyor, yemek yapamıyormuş. Buda anne balığı çok üzüyormuş. Maviş annesinin bu durumuna çok üzülmüş onu alıp doktor denizatının yanına götürmüş. Doktor Denizatı, anne balığın iyileşmesi için özel bir yosuna ihtiyaç olduğunu söylemiş. Ve eklemiş “Bu yosun sadece Karanlık Mağara’da var.” Demiş. Bu mağara Maviş’in en korktuğu yermiş. Çünkü orası hem çok sessiz hem de çok karanlıkmış. Maviş’in korkudan yüzgeçleri titremiş. Ama o mağaraya gidip yosunu alması gerekiyormuş çünkü annesinin bir an önce iyileşmesini istiyormuş. Maviş derin bir nefes almış “Tamam bu yosunu alıp getireceğim” demiş. Maviş cesaretini toplayıp mağaraya doğru yüzmeye başlamış. Mağaranın girişine geldiğinde bir an girmekten vazgeçip geri dönmeye karar vermiş. Ama annesinin yüzü aklına gelince içeri girmiş. İçeri girdiğinde karanlık sandığı yerin aslında parlayan taşlarla dolu olduğunu görmüş. Küçük deniz yıldızları ışık saçıyor, yosunlar nazikçe sallanıyormuş. Mağara korkutucu değil, büyülüymüş. Maviş daha önce mağaraya girmeye cesaret edemediği için bu güzellikleri hiç görmemiş. Büyük bir heyecanla etrafı izledikten sonra annesinin ihtiyacı olan yosunu almış ve Doktor Denizatının yanına götürmüş. Annesi yosunları yedikten sonra kısa sürede iyileşmiş. Maviş annesinin eski haline döndüğünü görünce çok sevinmiş.

O günden sonra Maviş karanlıktan korksa bile gerektiğinde adım atmayı öğrenmiş. Çünkü artık biliyormuş ki cesaret, korkunun hiç olmaması değil; korkuya rağmen doğru olanı yapabilmektir.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.