Duru ve Pars’ın Dostluğu Masalı

Bir varmış bir yokmuş evvel zaman içinde kalbur saman içinde, meyve ağaçlarıyla dolu, kuşların özgürce cıvıldadığı bir bahçe varmış. Bu bahçede şirin bir evde yaşayan Duru adında bir kız çocuğu varmış. Duru bahçesini çok severmiş, çünkü bahçesinde sürekli hayvanlar olurmuş. Tavuklar, ördekler, kediler, kirpiler… Hepsi Duru’nun bahçesinde özgürce yaşarmış.

Duru hayvanları çok sevdiği için her fırsatta sokakta yaşayan kedilere, köpeklere su ve mama verir, kuşlar için pencere kenarına ekmek kırıntıları koyarmış. Duru’nun en büyük hayali ise bir köpeğe sahip olmakmış. Bu oldukça zor bir görevmiş ama onunla ilgileneceğini, gezdireceğini, sevgisini hiç eksik etmeyeceğini biliyormuş. Bir akşam annesinin ve babasının yanına oturup yıllardır var olan isteğini söylemeye başlamış “Anneciğim, babacığım ben hayvanları çok seviyorum. Eğer bir köpeğimiz olursa ona çok iyi bakacağıma söz veriyorum. Hem bahçemiz var o da özgürce hareket edebilir” demiş. Annesi Duru’nun bu sevgisini ve sorumluluğunu bildiği için gülümsemiş. Anne ve babası onun bu isteğini yerine getirmek için araştırmaya başlamışlar. Para verip hayvan almaya karşı oldukları için barınaklardan yada tanıdık birinden sahiplenmeyi düşünüyorlarmış. Bir annesine kuzeninden bir haber gelmiş, kahve beyaz tüylü, kahverengi gözlü, oyun oynamayı çok seven, çocuklara aşık bir köpek Duru’yu bekliyormuş. Duru ve ailesi hızla köpeğin yanına gitmişler, küçük kız dizlerinin çöküp onu sevmiş. Köpek kuyruğunu sallamış. “Adın Pars olsun,” demiş Duru.
İşte o an, Pars’ın yeni yuvası belli olmuş. Duru, Pars’a büyük bir sevgiyle bakmış. Onu gezdirmiş, yıkamış, karnını doyurmuş ve hiç korkutmamış. Pars da Duru’yu hiç yalnız bırakmamış. Ama Duru’nun bilmediği bir şey varmış… Bu iyilikleri Ayla adlı bir peri kızı uzaktan izliyormuş. Ayla, hayvanları seven çocukları ödüllendiren, ay ışığında ortaya çıkan bir periymiş. Bir gece Duru uyumak üzereyken oda ışıkla dolmuş. Ayla Peri, kanatları parlayarak karşısına çıkmış. “Sevgili Duru, hayvanlara gösterdiğin sevgi ve merhamet beni çok mutlu etti. Pars’a yuva verdiğin için seni ödüllendirmek istiyorum.”

Ayla Peri sihirli değneğini sallamış. O andan sonra Pars, Duru’nun duygularını daha iyi anlayan, onu her zaman koruyan çok özel bir dost olmuş. Ayla Peri gülümseyerek kaybolmuş, Duru da sevgiyle can dostuna sarılmış. O günden sonra Duru, Pars, annesi ve babası uzun yıllar mutlu yaşamışlar. Hayvanları seven bir kalbin, her zaman sihirle ödüllendirileceğini hiç unutmamışlar. Gökten üç elma düşmüş, Biri Duru’ya, biri Pars’a, biri de hayvanları seven tüm çocuklara…

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.