Korkusunu Yenen Kirpi Masalı

Masalın Özeti: Bu masal, geceleri karanlıktan korkan minik bir kirpinin yıldızlarla tanışmasını, korkusunun aslında düşündüğü kadar büyük olmadığını öğrenmesini anlatmaktadır.. Masal, çocuklara karanlığın güvenli bir zaman olduğunu ve korkuların konuşuldukça küçüldüğünü öğretmeyi amaçlamak için yazılmıştır.

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde, yemyeşil bir ormanın kenarında minik bir kirpi yaşarmış. Bu kirpinin adı Pıtırcık’mış. Pıtırcık gündüzleri çok neşeliymiş. Yaprakların arasında dolaşır, böceklerle konuşur, güneş ışığında yuvarlanırmış. Ama akşam olunca her şey değişirmiş. Güneş yavaş yavaş kaybolur, gölgeler uzarmış bu yüzden de ağaçlar daha büyük görünürmüş. Pıtırcık’ın kalbi korkudan hızlı hızlı atmaya başlarmış. “Karanlık geliyor…” dermiş fısıltıyla. Pıtırcık karanlıktan korkarmış. Ona göre karanlık kocaman bir battaniyeymiş ve her şeyi yutuyormuş gibi gelirmiş.

Bir akşam annesi, “Gece de gündüz kadar güvenli,” demiş. Ama Pıtırcık inanamamış, çalının altına saklanmış, gözlerini sımsıkı kapatmış. Tam o sırada gökyüzünde minicik bir ışık yanmış. Sonra bir tane daha. Sonra bir tane daha… Pıtırcık gözlerini aralamış. “Bu küçük ışıklar da ne?” diye sormuş. Yukarıdan yumuşacık bir ses gelmiş: “Biz yıldızlarız.” Sesi duyan Pıtırcık çok şaşırmış. “Karanlıkta neden parlıyorsunuz?” diye sormuş. Yıldızlar gülümsemiş gibi ışıldamış. “Çünkü biz karanlık olunca görünürüz ve geceyi aydınlatırız.” demişler. Pıtırcık biraz cesaretlenmiş. Çalının altından çıkmış. Gökyüzüne bakmış. Yıldızlar göz kırpar gibi parlıyormuş. Bir yıldız, “İstersen korkunu bize anlatabilirsin,” demiş. Pıtırcık derin bir nefes almış. “Karanlık bana çok büyükmüş gibi geliyor,” demiş. O anda yıldızlardan biri yavaşça aşağı doğru süzülmüş gibi görünmüş. “Bak,” demiş, “karanlık büyük değil, sadece ışık az.” Pıtırcık etrafına bakmış. Ağaçlar hala yerindeymiş, çimenler kıpırdamıyormuş, orman aynı ormanmış. Sadece gökyüzü lacivert olmuş. Pıtırcık rahatlamış “Karanlık beni kovalamıyor…” diye düşünmüş. Yıldızlar hep birlikte parlamış. “Korkular konuşulunca küçülür,” demişler.

O gece Pıtırcık ilk kez gökyüzünü izleyerek uyumuş. Karanlık artık kocaman bir canavar gibi görünmüyormuş. Ertesi akşam güneş batarken Pıtırcık saklanmamış, gökyüzünü beklemiş. İlk yıldız yanınca gülümsemiş. “Korkum biraz azaldı,” demiş. Yıldızlar parladıkça korkusu daha da azalmış. Ve o ormanda geceler artık korku zamanı değilmiş. Yıldızlarla arkadaşlık zamanıymış. Pıtırcık da her gece gökyüzüne bakıp, “İyi ki varsınız,” dermiş. Masal burada bitmiş, yıldızlar sessizce parlamaya devam etmiş.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.