Aslan Asil’in Masalı

Masalın Açıklaması: Bu masal, gerçek cesaretin sadece güçlü olmak değil, aynı zamanda nazik ve merhametli davranabilmek olduğunu anlatan öğretici bir masaldır.

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde, geniş savanaların ortasında yaşayan Asil adında bir aslan varmış. Asil, ormanın en güçlü hayvanlarından biriymiş. Gür sesiyle kükrediğinde tüm hayvanlar onu duyarmış ama Asil’i diğer aslanlardan ayıran önemli bir özelliği varmış, o çok nazikmiş. Diğer hayvanlar başta ondan korkarmış. Çünkü aslan denince herkesin aklına güç ve tehlike gelirmiş ama Asil hiçbir zaman gereksiz yere kimseyi korkutmazmış. Küçük hayvanlara zarar vermez, zayıf olanları korurmuş.

Bir gün, ormanda büyük bir kuraklık başlamış. Su kaynakları azalmış, hayvanlar susuz kalmaya başlamış. Herkes endişeliymiş. Güçlü hayvanlar su bulduklarında diğerlerini uzaklaştırıyormuş ama Asil böyle davranmamış. Uzaklarda küçük bir su birikintisi bulmuş. Oraya ilk vardığında çok susadığını hissetmiş ama suyun başında titreyen küçük bir ceylan görmüş. Ceylan korkuyla geri çekilmiş. Asil onu fark edince yumuşak bir sesle konuşmuş. Önce ceylanın su içmesine izin vermiş. Sonra diğer hayvanları çağırmış. Zamanla oradaki su kaynağı tüm hayvanlar için bir buluşma noktası olmuş. Asil, kimsenin kavga etmesine izin vermezmiş. Gücünü korkutmak için değil, düzeni sağlamak için kullanırmış. Bir gün, ormana dışarıdan gelen vahşi bir hayvan sürüsü suyu ele geçirmek istemiş. Diğer hayvanlar korkuyla saklanmış ama Asil geri çekilmemiş. Cesurca öne çıkmış. Kükremesiyle ormanı inletmiş. Gelen sürü onun kararlılığını görünce geri dönmüş. Asil o gün, sadece cesur değil, aynı zamanda koruyucu olduğunu da göstermiş ama asıl önemli olan, tehlike geçtikten sonra bile nazik kalabilmesiymiş. Çünkü o, gücün merhametle birleştiğinde gerçek anlam kazandığını biliyormuş. Ormandaki hayvanlar zamanla Asil’e hayran kalmış. Onu sadece güçlü olduğu için değil, iyi kalpli olduğu için de sevmişler. Küçük hayvanlar artık ondan korkmak yerine yanına yaklaşır olmuş.

Bir gün yaşlı bir zürafa ona “Senin kalbin, gücünden daha büyükmüş.” Demiş. Asil bunu duyunca gülümsemiş. Çünkü o, gerçek liderliğin korkutmakla değil, korumakla olduğunu çoktan öğrenmiş. O günden sonra orman, daha huzurlu bir yer olmuş. Hayvanlar Asil’in izinden giderek hem cesur hem de nazik olmayı öğrenmiş. Masal da burada bitmiş.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.