Her Ülkeden Bir İyilik Öğrenen Çocuk Hikayesi

Masalın Açıklaması: Bu masal, dünyayı merak eden küçük bir çocuğun sihirli bir bavulla farklı ülkelere yolculuk yapmasını ve her ülkeden yeni bir iyilik öğrenmesini anlatmaktadır. Masal da; yardımlaşma, saygı, paylaşım, sevgi ve empati gibi evrensel değerleri çocuklara sıcak ve eğlenceli bir dille öğretilmektedir.

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde denizlerin, dağların ve rengarenk şehirlerin bulunduğu büyük bir dünyada Atlas adında meraklı bir çocuk yaşarmış. Atlas yeni yerler görmeyi, farklı insanlar tanımayı ve dünyayı keşfetmeyi çok severmiş.

Bir gün dedesi ona eski, kahverengi bir bavul vermiş. Bu bavul diğer bavullara hiç benzemezmiş. Üzerinde yıldızlar, bulutlar ve küçük altın harfler varmış. Dedesi gülümseyerek “Bu sihirli bavul yalnızca iyilik arayan çocuklara sırrını gösterir” demiş. Atlas heyecanla bavulu açmış. İçinden ışıl ışıl bir dünya haritası çıkmış. Haritadaki ülkeler birer birer parlamaya başlamış, bir anda oda rüzgarla dolmuş, bavul hafifçe titremiş. Ve birden Atlas kendini bambaşka bir yerde bulmuş. İlk durağı Japonya olmuş. Küçük bir sokakta yaşlı bir kadın ağır torbalarını taşımaya çalışıyormuş, Atlas hemen koşup yardım etmiş. Kadın teşekkür ederek eğilmiş. Oradaki çocuklar Atlas’a: “Burada saygı en büyük iyilik,” demişler. Atlas bunu küçük defterine yazmış: “İyilik 1: Saygılı olmak.” Bavul yeniden parlamış, bu kez Atlas kendini Afrika’daki sıcak bir köyde bulmuş. Köyde çocuklar uzak kuyudan su taşıyormuş, Atlas da onlara yardım etmiş. Hep birlikte şarkılar söylemişler, kovaları taşımışlar. Köyün öğretmeni “Burada paylaşmak en büyük mutluluktur,” demiş. Atlas defterine yazmış “İyilik 2: Paylaşmak.” Sonra bavul onu İtalya’ya götürmüş. Bir meydanda küçük bir çocuk yere düşen dondurmasına üzülüyormuş. Atlas kendi dondurmasını ikiye bölüp onunla paylaşmış. Çocuk sevinçle gülümsemiş. Oradaki insanlar: “Mutluluk paylaştıkça büyür,” demişler. Atlas bunu da not etmiş. Daha sonra Hindistan’a gitmiş. Orada insanlar sokaktaki hayvanlara su bırakıyormuş. Atlas da küçük kaplara su doldurmuş. Bir kadın ona: “Doğaya ve canlılara sevgi göstermek büyük bir iyiliktir,” demiş. Küçük çocuk her gittiği ülkede yeni bir iyilik öğrenmiş. Bazı yerlerde sabırlı olmayı… Bazı yerlerde sırayla konuşmayı… Bazı yerlerde teşekkür etmeyi öğrenmiş.

Kısa süre sonra Atlas evine dönmüş. Dedesi onu kapıda görünce mutlu olmuş. “Ne öğrendin bakalım?” diye sormuş. Atlas gülümseyerek küçük defterini açmış. Defter iyiliklerle dolmuş ama son sayfada yalnızca tek bir cümle yazıyormuş “Dünyadaki bütün iyiliklerin dili aynı.” O günden sonra Atlas yalnızca gezen bir çocuk değil, iyilik dağıtan küçük bir gezgin olmuş. Mahallesindeki yaşlılara yardım etmiş, arkadaşlarıyla oyuncaklarını paylaşmış, hayvanlara su vermiş. Ve zamanla Atlas’ın küçücük iyilikleri, kocaman mutluluklara dönüşmüş. Çünkü dünyayı güzelleştiren şeyin büyük hazineler değil, küçücük iyilikler olduğu anlaşılmış. Masal da burada bitmiş.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.