Işığını Bulan Balık Masalı

Masalın Özeti: Bu masal, karanlıkta uyuyamayan küçük bir yıldız balığının, cesaretini adım adım büyütmesini ve aslında ışığın kendi içinde olduğunu keşfetmesini anlatır.

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde denizin en berrak köşesinde, mercan kayalıklarının arasında Minik adında bir yıldız balığı yaşarmış. Minik’in turuncu kolları varmış ve uçları sanki güneş ışığı değmiş gibi parıldarmış. Ama Minik’in bir sırrı varmış: Karanlıktan çok korkarmış. Gündüzleri her şey kolaymış, güneş ışığı suyun içinden süzülür, deniz tabanında altın çizgiler oluştururmuş. Minik arkadaşlarıyla saklambaç oynar, küçük balıklarla yarışırmış. Ama akşam olunca işler değişirmiş.

Güneş yavaş yavaş batınca deniz maviden laciverte döner, gölgeler uzarmış. Balık Minik hemen evinin yanındaki küçük deniz fenerine benzeyen parlayan deniz çiçeğinin yanına sokulurmuş. Çünkü Minik hafif ışık olmadan uyuyamazmış. “Gece lambası olmadan karanlık çok korkutucu,” dermiş. Annesi gülümseyerek, “Karanlık korkutucu değil, sadece dinlenme zamanı.” Dermiş. Ama Minik ikna olmazmış. Gözlerini kapadığında etrafın simsiyah olduğunu düşünür, kalbi hızlı hızlı atarmış. Bir gece denizde güçlü bir akıntı çıkmış. Minik’in alıştığı o küçük ışık veren çiçek başka bir kayaya sürüklenmiş. Bir anda etraf zifiri karanlık olmuş. Minik paniklemiş. “Şimdi ne yapmalıyım?” diye fısıldamış. Tam o sırada yanında yaşayan yaşlı balık ağır ağır yaklaşmış. “Korktuğunu biliyorum ama deniz geceleri de güzeldir, sadece biraz farklı.” Demiş sakin bir ses tonuyla. Minik titreyerek gözlerini açmış. İlk başta hiçbir şey görememiş, sonra dikkatlice bakınca küçük mavi noktalar fark etmiş. Uzakta minik planktonlar ışıldıyormuş. Biraz ötede denizanası hafifçe parlıyormuş. Deniz aslında tamamen karanlık değilmiş. Yine de Minik’in içindeki korku hemen kaybolmamış. “Ya gözlerimi kapatırsam?” demiş. Yaşlı balık gülümsemiş. “O zaman kendi ışığını hatırla.” Demiş. Minik şaşırmış. “Benim ışığım mı var?” Yaşlı balık başını sallamış. “Her yıldız balığının içinde minicik bir parıltı olur. Cesaret ettikçe büyür.” Minik derin bir nefes almış. Gözlerini kapatmış. Önce kalbi hızlı atmış ama kaçmamış, biraz beklemiş. Sonra kollarının uçlarında hafif bir sıcaklık hissetmiş. Gözlerini açtığında kendi kollarının uçlarının hafifçe parladığını görmüş. Çok güçlü değilmiş ama yeterliymiş. Şaşkınlıkla etrafına bakmış. “Ben… parlıyorum!” demiş sevinçle.

O gece Minik ilk kez gece lambası olmadan uyumuş. Sabah olduğunda güneş yine denizi aydınlatmış ama Minik artık geceden korkmaz olmuş. Çünkü anlamış ki karanlık, ışığın yokluğu değilmiş. Bazen ışık, insanın ya da bir yıldız balığının kendi içinde saklıymış. O günden sonra Minik geceleri küçük parıltısıyla denizde yolunu bulmuş. Ve ne zaman bir arkadaşının korktuğunu görse, ona şöyle dermiş: “Biraz bekle… Işığın içinden çıkacak.”

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.