Küçük Kuş Kiki’nin Masalı

Masalın Özeti: Kiraz ağacında yaşayan küçük bir kuş, sabahları kimseyi selamlamazmış. Bir gün ormandaki sessizliği fark edince, sıcak bir “günaydın”ın ne kadar değerli olduğunu öğrenmiş.

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde yemyeşil bir ormanda, dalları kıpkırmızı kirazlarla dolu bir ağaç varmış. Bu ağacın en üst dalında Kiki adında küçük, kırmızı tüylü bir kuş yaşarmış. Tüyleri kiraz kadar parlakmış ama sesi sabahları pek duyulmazmış.

Ormandaki bütün hayvanlar güne “günaydın” diyerek başlarmış. Tavşan sincapla karşılaşınca selam verirmiş. Kaplumbağa kirpiye gülümsermiş. Güneş doğarken sanki orman da birlikte uyanırmış. Ama Kiki sabahları sessiz kalırmış. Daldan dala uçar, kimseye bakmadan yemini ararmış. Selam veren olursa başını çevirirmiş. “Nasılsa herkes kendi işine bakıyor,” diye düşünürmüş. Bir sabah güneş yine doğmuş. Işık yaprakların arasından süzülmüş. Tavşan yüksek sesle, “Günaydın orman!” demiş. Sincap da karşılık vermiş. Fakat Kiki yine susmuş. Günler geçmiş. Ormandaki sesler azalmaya başlamış. Tavşan daha alçak sesle selam verir olmuş. Sincap bazen hiç konuşmaz olmuş. Çünkü selamların karşılıksız kalması onları üzermiş. Bir sabah Kiki erkenden uyanmış. Orman alışılmadık kadar sessizmiş. Ne neşeli bir “günaydın” duyulmuş ne de karşılıklı kahkahalar. Hava sanki biraz daha soğukmuş. Kiki dalında oturmuş ve ilk kez bu sessizliği fark etmiş. İçinde küçük bir boşluk hissetmiş. “Orman hep böyle miydi?” diye düşünmüş. Tam o sırada yaşlı kaplumbağa ağır ağır ağacın altından geçmiş. Başını kaldırıp alışkanlıkla, “Günaydın, Kiki,” demiş. Ama sesi yorgun çıkmış. Kiki ilk kez kaplumbağanın gözlerindeki solgunluğu fark etmiş. O an çok üzülmüş. Belki de bu sessizlikte onun da payı varmış. Derin bir nefes almış daha sonra dalların arasından başını uzatıp yüksek sesle, “Günaydın, Kaplumbağa Amca!” demiş. Sesi net ve sıcakmış. Kaplumbağa şaşkınlıkla başını kaldırmış. Yüzünde kocaman bir gülümseme belirmiş. “Günaydın, Kiki!” diye karşılık vermiş bu kez daha canlı bir sesle. Bu sesi duyan tavşan da durmuş. “Günaydın!” demiş sevinçle. Sincap ağacın gövdesinden seslenmiş. “Günaydın!” Bir anda orman yeniden canlanmış. Sesler birbirine karışmış. Yapraklar bile daha neşeli hışırdamış.

Kiki’nin mutlu bakışları tüm ormana yayılmış. Küçük bir kelimenin bu kadar büyük bir mutluluk getirebileceğini o gün anlamış. Selam vermek sadece bir söz değilmiş; kalpten kalbe uzanan görünmez bir köprüymüş. O günden sonra güne ilk Kiki başlar olmuş. “Güüünaaaaydın orman!” diye tüm ormana seslenirmiş. Ve orman her sabah daha sıcak, daha renkli uyanmış. Çünkü bazen küçücük bir kelime, kocaman bir günü aydınlatırmış. Masal da burada bitmiş.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.