Renklerini Paylaşan Kelebekler Masalı

Masalın Açıklaması: Bu masal, paylaşmanın, iş birliğinin ve farklılıkların güzelliğinin önemini anlatır. Renklerini paylaşan kelebekler sayesinde çocuklar, birlikte hareket etmenin bireysel başarıdan daha güçlü sonuçlar doğurabileceğini öğrenirler.

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde, Gökkuşağı Bahçesi adında rengarenk çiçeklerle dolu büyülü bir yerde birçok kelebek yaşarmış. Bu kelebeklerin her biri farklı bir renge sahipmiş. Alin’in kanatları kırmızı, Maviş’in kanatları mavi, Sarı’nın kanatları altın sarısı, Menekşe’nin kanatları mor, Turku’nun ise turuncuymuş. Her biri kendi renginin en güzel renk olduğunu düşünüyormuş.

Bir gün Alin “Benim kırmızım güller gibi parlak. En güzel renk benimki!” Demiş. Maviş hemen itiraz etmiş. “Hayır! Gökyüzünün rengi mavi. En güzel renk benimki!” Diğer kelebekler de kendi renklerini övmeye başlamışlar. Kısa sürede bahçedeki dostluk yerini tartışmalara bırakmış. O sırada bahçenin en yaşlı sakini olan uğur böceği onların yanına gelmiş. “Renklerinizin güzel olması harika ama hanginizin en güzel olduğunu tartışarak ne kazanıyorsunuz?” Diye sormuş. Kelebekler cevap verememiş. Uğur böceği gülümseyerek “Yarın size küçük bir görev vereceğim.” Demiş. Ertesi sabah bütün kelebekler büyük papatyanın yanında toplanmış. Uğur böceği gökyüzünü göstermiş. Bulutlar güneşi kapatmış ve bahçe biraz solgun görünüyormuş. “Bahçeyi yeniden neşelendirebilir misiniz?” diye sormuş. Kelebekler tek tek uçmaya başlamış. Alin kırmızı kanatlarını göstermiş. Bahçe biraz canlanmış ama yeterli olmamış. Maviş uçmuş, sonra Sarı, Menekşe ve Turku sırayla denemiş. Her biri güzel görünmüş ama bahçe hala eski canlılığına kavuşamamış. Tam o sırada uğur böceği seslenmiş “Peki ya birlikte denerseniz?” Kelebekler birbirlerine bakmışlar. Sonra hepsi aynı anda gökyüzüne yükselmiş. Kırmızı, mavi, sarı, mor ve turuncu kanatlar güneş ışığında parlamaya başlamış. Uçarken renkleri birbirine karışmış gibi görünmüş. Gökyüzünde adeta bir gökkuşağı oluşmuş.

Güneş bulutların arasından çıkmış. Bahçe yeniden ışıl ışıl olmuş, çiçekler daha canlı görünmüş, kuşlar şarkı söylemeye başlamış, arılar neşeyle uçuşmuş. Kelebekler o anda önemli bir şeyi anlamışlar. Tek başına her renk güzemiş ama bütün renkler bir araya geldiğinde ortaya çok daha muhteşem bir görüntü çıkıyormuş. Alin gülümseyerek: “Demek ki sadece kendi rengimizi düşünmemeliyiz,” demiş. Maviş başını sallamış. “Farklı olmamız bizi daha güzel yapıyor.” O günden sonra kelebekler renkleriyle övünmek yerine onları paylaşmaya başlamışlar. Bahçede düzenlenen her kutlamada birlikte uçuyor, gökyüzünü rengarenk süslüyorlarmış. Ve Gökkuşağı Bahçesi, herkesin birbirinin farklılıklarına değer verdiği en mutlu yerlerden biri olmuş. Masal da burada bitmiş.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.