Yalan Söyleyen Küçük Sincap Masalı

Masalın Açıklaması: Bu masal, sürekli yalan söyleyen küçük bir sincabın, dürüstlüğün güven ve dostluk için ne kadar önemli olduğunu öğrenmesini anlatmaktadır.

Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde kalbur saman içinde yemyeşil ağaçların gökyüzüne uzandığı, rengarenk çiçeklerin açtığı bir ormanda Minik adında sevimli bir sincap yaşarmış. Minik çok neşeli, hareketli ve oyun oynamayı çok seven bir sincapmış. Ancak onun kötü bir alışkanlığı varmış: Sürekli yalan söylermiş.

Bir gün arkadaşlarına, “Dün gece gökyüzünden yüzlerce altın ceviz yağdı. Ben de hepsini topladım!” demiş. Tavşan şaşkınlıkla, “Gerçekten mi?” diye sormuş. Minik hemen başını sallamış. Merakla Minik’in evine giden arkadaşları, ortada ne altın ceviz ne de başka bir şey bulabilmişler. Minik gülerek, “Şaka yaptım!” demiş. Arkadaşları önce gülmüş ama zamanla Minik’in her gün başka bir yalan söylemesinden sıkılmışlar. Bir başka gün Minik, “Ben kartallarla birlikte uçtum!” demiş. Ertesi gün ise, “Nehirde konuşan bir balık gördüm!” diye anlatmış. Artık ormandaki hayvanlar onun söylediklerine inanmıyormuş. Bir sabah Minik, ormanın derinliklerinde dolaşırken ayağı kaymış ve dikenli çalıların arasına düşmüş. Ne kadar uğraşsa da çıkamamış. Korkuyla bağırmaya başlamış: “Yardım edin! Buradayım! Lütfen beni kurtarın!” Sesini ilk duyan Tavşan olmuş. Fakat tavşan, “Minik yine şaka yapıyordur,” diyerek yoluna devam etmiş. Kısa süre sonra diğer hayvanlar da sesi duymuş. Ancak hiçbiri onun yardım çağrısına inanmamış. Minik saatlerce çalıların arasında beklemiş. Sonunda uğur böceği Beno, yavaş yavaş yürüyerek oradan geçmiş. “Minik, gerçekten yardıma mı ihtiyacın var?” diye sormuş. Minik gözleri dolarak, “Evet Beno, bu kez doğru söylüyorum,” demiş. Beno hemen diğer hayvanların yanına uçmuş ve Minik’in yardıma ihtiyacı olduğunu söylemiş. Hep birlikte çalışarak Minik’i çalıların arasından kurtarmışlar. Minik çok üzgünmüş. “Arkadaşlarım bana inanmadı çünkü ben hep yalan söyledim,” diye düşünmüş. Ertesi gün bütün orman sakinlerini büyük meşe ağacının altında toplamış. Başını öne eğerek şöyle demiş: “Sevgili arkadaşlarım, sizden özür diliyorum. Sürekli yalan söyledim, bu yüzden bana güvenmediniz. Çok büyük bir hata yaptım. Bundan sonra daima doğruyu söyleyeceğim.” Demiş. Beno gülümseyerek, “Güven, bir ağacın kökleri gibidir. Kırılması kolay, yeniden büyümesi ise zaman alır,” demiş.

Minik sözünü tutmuş. Günler geçtikçe hep doğruyu söylemiş, verdiği sözleri yerine getirmiş. Zamanla arkadaşları ona yeniden güvenmeye başlamış. Böylece Minik, dürüstlüğün en değerli hazine olduğunu öğrenmiş. O günden sonra ormanda herkes, “Doğruluk dostluğu güçlendirir,” sözünü sık sık hatırlarmış. Ve onlar mutlu, huzurlu bir şekilde yaşamışlar. Masal da burada bitmiş.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.