Kardeş Kıskançlığını Aşan Ayıcık Masalı

Masalın Açıklaması: Bu masal, yeni doğan kardeşini kıskanan küçük bir ayıcığın, sevginin paylaşıldıkça azalmadığını, aksine çoğaldığını öğrenmesini anlatmaktadır.

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde yemyeşil çam ağaçlarının arasında bulunan ormanda, Bobo adında sevimli bir ayıcık yaşarmış. Bobo ailesinin tek çocuğu olduğu için anne ve babasının bütün ilgisi yıllarca onun üzerindeymiş. Birlikte bal toplar, dere kenarında oyunlar oynar ve akşamları mağaralarının önünde yıldızları izlermiş.

Günlerden bir gün annesi, “Bobo, sana güzel bir haberimiz var. Yakında küçük bir kardeşin olacak,” demiş. İlk başta Bobo çok heyecanlanmış. Kardeşiyle oyun oynayacağını düşünmüş. Ancak küçük kardeşi Pofi doğduktan sonra her şeyin değiştiğini hissetmeye başlamış. Annesi sık sık Pofi ile ilgileniyor, babası da ona yardım ediyormuş. Bobo ise eskisi kadar ilgi görmediğini düşünüyormuş. Bir gün annesi, “Bobo, kardeşin uyuyor. Biraz sessiz olur musun?” deyince Bobo çok üzülmüş. “Artık beni hiç sevmiyorsunuz!” diyerek ormana doğru koşmuş. O günden sonra kardeşine karşı soğuk davranmaya başlamış, onun oyuncaklarını paylaşmak istememiş ve birlikte vakit geçirmekten kaçınmış. Bir sabah Bobo tek başına ormanda dolaşırken en sevdiği oyuncak teknesini dereye düşürmüş. Oyuncağı hızla akan suya kapılmış. Bobo ne kadar uzanmaya çalışsa da teknesine yetişememiş. Tam ağlamak üzereyken oradan geçen kurbağa ona yardım etmiş. Kurbağa, Bobo’nun üzgün olduğunu görünce sebebini sormuş. Bobo hem oyuncağını hem de kardeşiyle ilgili duygularını anlatmış. Kurbağa gülümseyerek, “Sevgi, bal kavanozu gibi değildir Bobo. Paylaşıldıkça azalmaz, çoğalır. Anne ve baban seni eskisi kadar seviyor, sadece küçük kardeşinin şu an daha fazla yardıma ihtiyacı var,” demiş. Bobo bu sözleri uzun süre düşünmüş. Eve döndüğünde annesinin, küçük Pofi’yi uyutmaya çalışırken çok yorulduğunu fark etmiş. İlk kez kardeşinin ne kadar küçük ve yardıma muhtaç olduğunu anlamış. O akşam annesine sarılarak, “Sanırım kardeşimi kıskandım ama artık size yardım etmek istiyorum,” demiş. Annesi onu sevgiyle kucaklamış. Ertesi gün Bobo, küçük kardeşi için ormandan rengarenk çiçekler toplamış ve ona en sevdiği pelüş oyuncağını vermiş. Günler geçtikçe kardeşiyle daha fazla vakit geçirmeye başlamış. Pofi büyüdükçe birlikte oyunlar oynamış, kahkahalar atmış ve maceralara atılmışlar.

Bir gün küçük Pofi düşüp ağladığında Bobo hemen yanına koşarak onu teselli etmiş. O sırada annesi gülümseyerek, “Ne kadar iyi bir ağabey oldun,” demiş. Bobo da artık ailesindeki sevginin eksilmediğini, aksine kardeşiyle birlikte daha da büyüdüğünü anlamış. O günden sonra ormanda yaşayan herkes, sevginin paylaşıldıkça çoğaldığını anlatan Bobo’nun hikayesini uzun yıllar boyunca dilden dile anlatılmış. Ve ayı ailesi mutluluk içinde yaşamaya devam etmiş. Masal da burada bitmiş.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.