Arkadaş Edinmeyi Öğrenen Sincap Masalı

Masalın Açıklaması: Bu masal, çocuklara utangaçlığın doğal olduğunu, ancak küçük bir cesaret adımıyla yeni arkadaşlıkların başlayabileceğini anlatır. Empati, paylaşma ve farklılıklara saygı temalarını işler.

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde yemyeşil ağaçların gökyüzüne değdiği, papatyaların rüzgarla dans ettiği bir ormanda minik bir sincap yaşarmış. Bu sincabın adı Sino imiş. Kuyruğu pamuk gibi kabarık, gözleri fındık kadar parlakmış ama Sino biraz utangaçmış.

Sino, diğer hayvanları uzaktan izlemeyi çok severmiş. Geyikler nehir kenarında koşar, kirpiler yaprakların arasında yuvarlanır, kuşlar dallarda neşeyle şarkı söylermiş. Sino ise koca bir çınar ağacının arkasına saklanır, onların oyunlarını sessizce izler, yanlarına gitmeye cesaret edemezmiş. “Ya beni oyunlarına almazlarsa?” diye düşünürmüş. “Ya sesim titrer de konuşamazsam?” diye endişelenirmiş. Bir gün ormana yeni bir hayvan taşınmış. Bu, minik bir rakun muş. Adı Mavişmiş. Maviş diğer hayvanlara göre yavaş yürürmüş ama gülümsemesi güneş gibi sıcacıkmış. İlk gün o da biraz yalnız kalmış. Çünkü diğerleri onun yavaşlığıyla nasıl oyun oynayacaklarını bilememişler. Sino, çınar ağacının arkasından Maviş’i izlerken onun da tek başına olduğunu fark etmiş. İçinden bir ses, “Belki o da benim gibi çekiniyordur,” demiş. O gün rüzgar hafifçe esmiş, birkaç meşe palamudu Sino’nun önüne düşmüş. Sino derin bir nefes almış. Minik patileri titremiş ama cesaretini toplamış. Palamutlardan birini alıp Maviş’in yanına doğru yavaş yavaş yürümüş. “Şey… palamut ister misin?” diye sormuş kısık bir sesle. Maviş başını kaldırmış, gözleri parlamış. “Çok isterim!” demiş neşeyle. “Ben de burada yeniyim, henüz arkadaşım yok.” Sino şaşırmış. Demek ki yalnız olan sadece kendisi değilmiş. İkisi birlikte nehir kenarına yürümüşler. Maviş yavaşmış ama sabırlıymış. Sino, diğer hayvanları uzaktan izlemeyi çok severmiş. Geyikler nehir kenarında koşar, kirpiler yaprakların arasında yuvarlanır, kuşlar dallarda neşeyle şarkı söylermiş. Sino ise hızlıymış ama dikkatliymiş. Birlikte oynayabilecekleri bir oyun bulmuşlar: Palamut yuvarlama yarışı! Diğer hayvanlar onları görünce merak etmiş. Geyik yaklaşmış, kirpi yanlarına sokulmuş, kuş dallardan aşağı süzülmüş. Hep birlikte oynamaya başlamışlar. Kimse kimin hızlı ya da yavaş olduğuna bakmamış. Önemli olan birlikte gülmekmiş.

Sino o gün anlamış ki, korkuları düşündüğü kadar büyük değilmiş. Konuşmaya başladığında sesi titrememiş, aksine güçlenmiş. Maviş sayesinde ilk adımı atmanın ne kadar değerli olduğunu öğrenmiş. Günler geçtikçe Sino artık çınar ağacının arkasına saklanmaz olmuş. Yeni gelen hayvanlara ilk o “Merhaba” dermiş. Çünkü bilirmiş ki bazen en güzel dostluklar, küçük bir cesaretle başlarmış. Ve o ormanda, dostluk rüzgarı hiç dinmemiş. Gökten üç elma düşmüş; Biri cesaret edenlere, Biri yeni dostluklar kuranlara, Biri de bu masalı dinleyen minik kalplere düşmüş. Masal da burada bitmiş.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.